૧૦૯મા વર્ષે અડીખમ

     અમારા ઘરથી ચાલતા જવાય એટલા અંતરે રહેતા અને અમારા સ્થાનિક ‘ભજન મિલન’ ગ્રુપના સભ્ય શ્રી. વિનુભાઈ સોની હમણાં જ ગુજરાતની બે મહિનાની મુલાકાત લઈને પાછા આવ્યા.  ત્યાં હતા ત્યારે તેમના મૂળ વતન – આણંદની નજીક આવેલા સામરખા ગામ ગયા હતા; અને ત્યાં રહેતાં તેમનાં માતુશ્રી કમળાબેનની, ભજન રાખવાની ઇચ્છા પૂરી કરી હતી.

     આ પ્રસંગને અનુલક્ષીને ‘ દિવ્ય ભાસ્કર’ ની ખેડા-આણંદ આવૃત્તિમાં તા. ૨૯, નવેમ્બર -૨૦૧૧ ના રોજ એક સચિત્ર અહેવાલ પ્રગટ થયો હતો.

     એ અહેવાલમાંથી થોડાંક ટાંચણ વડે, ૧૦૯ વર્ષેય અડીખમ એવાં આ

અજોડ મહિલા – કમળાબેન વ્રજલાલ સોની

ને બીરદાવતાં અત્યંત આનંદ થાય છે.

કમળાબેન સોની – પાંચમી પેઢીના બાળક સાથે

૧૦૯ વર્ષનાં કમળાબેન વ્રજલાલ સોની

…..

જન્મ –  ૧૫, જુલાઈ- ૧૯૦૨

[ હાલ તેમના ૫૨ વર્ષના પૌત્ર, બિપિનભાઈ અને તેમનાં પત્ની ભારતીબેન સાથે રહે છે. ]

સંતાનો – ચાર દીકરા, ચાર દીકરી

તેમના વિશે થોડુંક-

• પાંચમી પેઢી સુધીનાં કુલ કુટુમ્બીઓનો વંશવેલો – ૫૦
• માત્ર ગુજરાતી એક ચોપડી સુધીનું ભણતર. પણ આઠેય સંતાનોને ભણાવી ગણાવી, ઠેકાણે પાડ્યાં છે.
• તેમના જમાનામાં સ્ત્રીઓ ઘરની ચાર દિવાલો વચ્ચે જ જીવન ગુજારતી હોવા છતાં, ગાંધીજી એમના ગામમાં આવ્યા ત્યારે તેમને જોવા/ સાંભળવા ગયાં હતાં. જોકે, તેમના પતિ વ્રજલાલ ભાઈ સક્રિય રીતે આઝાદીની લડાઈમાં સાથ આપતા હતા.
• આઠ વર્ષ પહેલાં વિનુભાઈની સાથે ચાર વર્ષ અમેરિકામાં રહેવા આવ્યા હતા; પણ તેમને અમેરિકાનું જીવન અનુકૂળ ન આવતાં વતન પાછાં ફર્યાં હતાં.
• આ ઉમ્મરે પણ પોતાનાં બધાં કામ જાતે જ કરે છે.
• ક્યારેય દવાખાનાનો આશરો લીધો નથી. હાલ જોવા અને સાંભળવાની થોડીક તકલિફ છે, એટલું જ.
• સમયસર, સાદું ભોજન, દેવ દર્શન,
• સો રૂપિયે તોલો સોનું, આઠ આને શેર દૂધ, અને બે રૂપિયે શેર ઘી જોયેલાં છે.
• બાજરીના રોટલા, ખીચડી, કઢી, અને મરી મસાલા વગરનું શાક – એમનો રોજનો ખોરાક છે.

કમળાબેનનાં વચનો

• વિકાસ બહુ થયો છે; પણ સંસ્કૃતિ વિસરાઈ ગઈ છે.
• લાજ, શરમ અને દયા ગાયબ થઈ ગયાં છે.
• સારા સંસ્કારો અને ધર્મ/ઉપાસના જરૂરી છે.