સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

અગ્નીવર્ષા : ભાગ -2

[મુળ અંગ્રેજી ઉપરથી ભાવાનુવાદ]

ભાગ -1 

   શતાબ્દીના ડબ્બામાં દાખલ થતી વખતની, સતીશના ચીત્તની બધી કડવાશ હવે ઉભરાઈ આવી. તેણે જુસ્સાથી પ્રતીભાવ આપ્યો,    

    “ લો! શું વાત કરો છો? તમે જેમ સીડીની ઉપર ચઢતા જાઓ તેમ, થોડું જ જીવન સરળ બનતું જાય છે? ઉલટાની જવાબદારી અનેક ગણી વધી જતી હોય છે – કામના કલાકો સમેત. જુઓને…  અત્યારે આ મુસાફરીમાંય ક્યાં કામ છોડે છે? ડીઝાઈન અને કોડીંગ ?  એ તો આખી પ્રક્રીયાના સાવ સરળ હીસ્સા હોય છે. હું તો આખાય પ્રોજેક્ટ માટે જવાબદાર છું. તમે નહીં માનો; કે આ કેટલું જવાબદારી ભરેલું કામ હોય છે? અને એમાં તો ઘણી વધારે તાણ પડતી હોય છે. મારી જવાબદારી છે – આ કામ સૌથી ઉંચી ગુણવતા ભર્યું હોવું જોઈએ અને વળી સમયસર પતવું પણ જોઈએ.

     લો! હવે અમારે કેટલા દબાણ નીચે કામ કરવું પડે છે; તેની વાત કરું. એક બાજુએ અમારો ઘરાક હોય. એની જરુરીયાતો અને માંગણીઓ છાશવારે બદલાતી જતી હોય. બીજી બાજુએ છેવટનો વપરાશ કરનાર હોય. એના મગજમાં તો કાંઈ બીજું જ હોય! અને તમારો બોસ? એને તો ‘આ બધું તૈયાર કરીને તમે ગઈકાલે કેમ આપી દેતા નથી?’ – તેનો ધખારો હોય!”

     હવે સતીશ શ્વાસ ખાવા થંભ્યો. તેના ગુસ્સાની માત્રા થોડી હળવી બની હતી. એના હૈયાની વરાળ નીકળી જવાને કારણે તેને થોડી રાહત લાગી. તેણે જે કહ્યું હતું, તે એક બહુ જ મુશ્કેલ સંજોગોમાં કામ કરતા, અને સમયની સાથે હોડ બકતા, અને જેની વ્યથાઓને કોઈ સમજી જ શકતું નથી; એવા એક સાચા દીલના જણની રોજની મોંકાણ હતી. જો કે, આ સાવ સાચી હકીકત જણાવવામાં તેણે આટલા બધા ઉશ્કેરાઈ જવાની જરુર ન હતી.

     તેણે પોતાની વાત સમાપ્ત કરતાં વીજયી મુદ્રાથી ઉમેર્યું,” ભાઈ! અગ્નીવર્ષાની જેમ ગોળા વરસતા હોય; તેની સામે ઉભા રહેવું; તેની તમને શી ખબર પડે? “

    પેલાએ આંખો બંધ કરી દીધી અને પોતાની સીટ ઉપર બેસી રહ્યો. જાણે કે, એને સતીશની વ્યથાની પ્રતીતી થઈ રહી હતી. થોડીક વાર પછી તેણે આંખો ઉઘાડી. તેણે બોલવાની શરુઆત જે શાંતી ભરેલી ચોક્કસતાથી કરી; તે જોતાં સતીશને નવાઈ લાગવા માંડી.

      “ મને ખબર છે, સાહેબ! મને ચોક્કસ ખબર છે. અગ્નીવર્ષાની સામે ઉભા રહેવું તે શું છે; તેની મને બરાબર જાણ છે.”

      તે જાણે કે, અતીતમાં સરકી ગયો હતો. જાણે કે, આ ટ્રેન, સતીશ, આજુબાજુના કોઈ મુસાફરો, બારીમાંથી પસાર થતું દ્રશ્ય – કશું જ હવે તેની સામે ન હતું. તે કોઈક જુદી જ ભોમકામાં ગરકી ગયો હતો તેમ, સતીશને લાગ્યું. તે જાણે કે સમયના કોઈ જુદા જ પરીમાણમાં ભમી રહ્યો હતો.

     “ તે ઘનઘોર રાતના અંધકારમાં અમને ‘પોઈન્ટ 4875’ સર કરી લેવા હુકમ મળ્યો; ત્યારે અમે ત્રીસ જણા હતા. ઉપર, એ પોઈન્ટની ઉંચી ટેકરી પરથી દુશ્મનોની ગોળીઓ અવીરત વરસી રહી હતી. હવે પછીની ગોળી કોની ઉપર અને ક્યારે વરસશે તેની અમને કશી જાણ થઈ શકે તેમ જ ન હતું. સવારે જ્યારે અમે એ પોઈન્ટ ઉપર તીરંગો લહેરાવ્યો ત્યારે અમે માત્ર ચાર જણા જ બચ્યા હતા. બીજા બધા કામ આવી ગયા હતા. “

     સતીશે થોથરાતા અવાજે બોલવા પ્રયત્ન કર્યો,”ત.. ત.. ત.. તમે..?”

      “ હું કારગીલના પોઈન્ટ – 4875 ઉપર ફરજ બજાવતી 13, જમ્મુ અને કાશ્મીર રાઈફલનો સુબેદાર સુશાન્ત છું. હવે મને કહેવામાં આવ્યું છે કે, મારી મુદત પુરી થઈ છે; અને હું કોઈ હળવું (સોફ્ટ) કામ કરી શકું છું. પણ સાહેબ. તમે મને કહો, કોઈ મને એવી નોકરી આપે કે, જેનાથી જીવન થોડું સરળ બની જાય?

     તે વીજયની વહેલી સવારે, મારો એક સાથીદાર સ્નોમાં દુશ્મનની ગોળીથી ઘવાયેલો પડ્યો હતો. અમે એક બન્કરની આડશે સંતાયેલા હતા. એ સૈનીકની નજીક જઈ એને સુરક્ષાવાળી જગ્યાએ લઈ જવાની મારી જવાબદારી હતી. મારા કેપ્ટન સાહેબે મને તેમ કરવાની પરવાનગી ન આપી; અને તે જાતે એ કામ કરવા ગયા.

     તેમણે મને કહ્યુ.” એક સારા સીપાહી તરીકે, દેશની સલામતી અને સુખાકારીને એક નંબરની ગણવાના મેં કસમ ખાધેલા છે. બીજા નંબરે મારા માણસોની સલામતી આવે છે. મારી પોતાની સલામતી હમ્મેશાં અને દરેક વખતે, સૌથી છેલ્લી આવે છે.”

     સુશાન્તે શોકના ઓથારથી ભરેલા સ્વરે ઉમેર્યું, ”તેમણે એ ઘવાયેલા સૈનીકને પોતાની આડશમાં રાખીને સલામત બન્કર સુધી પહોંચાડ્યો ત્યારે પોતાના પ્રાણની તે આહુતી આપી ચુક્યા હતા. ત્યાર બાદ દરેક સવારે, અમે જ્યારે ચોકી કરવાની અમારી ફરજ બજાવતા હતા ત્યારે એ ગોળીઓ ઝીલતા કેપ્ટનની યાદ મને હમ્મેશ આવે છે. એ ગોળીઓ તો સાહેબ! ખરેખર મારે માટે હતી; અને કેપ્ટને પોતે તે ઝીલી લીધી હતી. એ તો શહીદ બની ગયા. અગ્નીવર્ષા કોને કહેવાય તે મને બરાબર ખબર છે.“

     એના ગળામાંથી એક ડુસકું જ આવવાનું બાકી હતું.

     સતીશને અસમંજસમાં સમજણ ન પડી કે, આનો શો જવાબ આપવો. તેણે એક નૈસર્ગીક અને સ્વયંભુ આવેગમાં પોતાનું લેપટોપ બંધ કરીને બાજુએ મુકી દીધું. પોતાના કલ્પનાના મનોરાજ્યમાં, મહાકાવ્યો અને ભુતકાળની ગૌરવ ગાથાઓમાં, જેમને વીર અને સુભટ ગણ્યા હતા; તેવા એક આદમીની હાજરીમાં એને પોતાનો ‘વર્ડ’ ડોક્યુમેન્ટ, કે જેને તે એડીટ કરી (મઠારી) રહ્યો હતો; તે સાવ ફાલતુ લાગવા માંડ્યો. એને આગળ મઠારવાનુ પણ હવે તેને ક્ષુદ્ર લાગવા લાગ્યું. આ માણસની નીષ્ઠા આગળ તેની પોતાની સમગ્ર કામગીરી અને વ્યથાઓ સાવ વામણી લાગવા માંડી.

     શુરવીરતા અને જવાબદારી માટેની સભાનતા જેના જીવનનો એક અંતરંગ ભાગ હતો; એવા એક આદમીની બાજુમાં સતીશ પોતાને બેઠેલો અનુભવી રહ્યો.

     શતાબ્દી ધીમી પડી અને સ્ટેશનની હદમાં પ્રવેશી. સુબેદાર સુશાન્તે ઉતરવા માટે પોતાનો સામાન ભેગો કર્યો. સતીશે તેની સાથે હાથ મીલાવતાં કહ્યું,” તમને મળીને મને બહુ આનંદ થયો.” તેના હાથમાં જે હાથ હતો તે હાથે દેશની સરહદ ઉપર બંદુકની ગોળીઓ છોડી હતી. એ હાથે કારગીલની એ ટેકરી ઉપર તીરંગો લહેરાવ્યો હતો.

     એકાએક કોઈ અનેરી આંતરીક અનુભુતીથી સતીશે પોતાનો જમણો હાથ એ હસ્તધુનનમાંથી છોડાવ્યો. સતીશે શરીર કડક કરી, ‘હોંશીયાર’ની સ્થીતી ( Attention) ધારણ કરી અને જમણા હાથ વડે તેણે સુબેદાર સુશાન્તને સલામી આપી. તેને લાગ્યું કે દેશની અદબમાં તેણે આટલું તો કરવું જ રહ્યું.

य!  मेरे वतनके लोगों,
जरा आंखमें भर लो पानी 

जो शहीद हुए हं उनकी,  
जरा याद करो कुरबानी } 

————————————–    

નોંધ –

    આ સત્ય ઘટના છે.

    9, સપ્ટેમ્બર – 1974ના દીવસે જન્મેલા, કેપ્ટન વિક્રમ બત્રાએ કારગીલના એ વ્યુહાત્મક મહત્વવાળા પોઈન્ટ- 4875 સર કરતી વખતે, વીજય હાથવેંતમાં હતો ત્યારે પોતાના જવાનોની રક્ષા કરવામાં પોતાના જાનનું બલીદાન આપ્યું હતું. આ અને આવા બીજા અનેક વીરોચીત કાર્યો માટે કેપ્ટન બત્રાને દેશનો સૌથી મોટો લશ્કરી એવોર્ડ ‘પરમ વીર ચક્ર’ એનાયત કરવામાં આવ્યો હતો.

[  વધુ વાંચન માટે અહીં ‘ ક્લીક ‘ કરો.  ] 

     આપણે નમ્રતાથી જીવીએ. આપણી સાવ અજાણતામાં આજુબાજુમાં એવા મહાન, ઉદાત્ત ધ્યેયવાળા અને વીજેતા માણસો હોઈ શકે છે ..

 

  • જેમની પાસે ગમગીન થવા માટે, નવરાશ હોતી નથી.
  • જે શંકાશીલ થઈ જ ન શકાય, એટલી હદ સુધી હકારાત્મક હોય છે,
  • જે ભયભીત બની જ ન શકાય, એટલા આશાવાદી હોય છે.
  • જે કદી હાર ન માને એટલું, સંકલ્પબળ ધરાવતા હોય છે.
Advertisements

17 responses to “અગ્નીવર્ષા : ભાગ -2

  1. Nirlep Bhatt ઓક્ટોબર 23, 2008 પર 7:54 એ એમ (am)

    dada..gr8 story & wonderful translation, too……keep it up..a nice punch to half-illeterate, white-coloured & salaried slaves..majority of youths today don’t see/think beyond laptop, promotion, bank statement & credit card!!!

  2. pragnaju ઓક્ટોબર 23, 2008 પર 8:19 એ એમ (am)

    સલામ એ નામી અનામી સૈનીકોને
    ખૂબ જાણીતી વાતનો સુંદર ભાવવાહી અનુવાદ
    ધન્યવાદ

  3. Bina ઓક્ટોબર 23, 2008 પર 8:26 એ એમ (am)

    Very good trnaslation. What a touching true life incident! Bharat Mata Ki Jay! We need more people like Captain Batra to protect our country!
    Jai Jawan!

  4. Siddharth ઓક્ટોબર 23, 2008 પર 8:43 એ એમ (am)

    Dear Sureshbhai,

    Do you take permission from original author before publishing their creations in Unza jodani?

    thanks,

    Siddharth

  5. Chirag Patel ઓક્ટોબર 23, 2008 પર 9:33 એ એમ (am)

    સલામ, સુબેદાર સુશાંત અને કૅપ્ટન બત્રા અને જાણ્યા-અજાણ્યા સર્વે સૈનીકો અને દેશના સર્વે કર્મઠો.

  6. ગોવીંદ મારૂ ઓક્ટોબર 23, 2008 પર 10:51 પી એમ(pm)

    સન્માનનીય સુબેદાર સુશાંત, કૅપ્ટન બત્રા અને મા ભોમને માટે મરી મીટવા તત્પર રહેતાં તમામ વીર જવાનો તેમજ દેશદાઝથી તરબોળ તરવરીયા તમામને લાખ લાખ સલામ….
    સુરેશભાઇ આપશ્રી પણ ધન્યવાદના અધીકારી છો, આપને પણ ધન્યવાદ…..

  7. dipak ઓક્ટોબર 24, 2008 પર 6:57 એ એમ (am)

    Res.Sureshbhai,thankyou very much for give us a true & very inspirational incident.I salute to all
    who are serving for us at border.

  8. Pingback: આયો ગોરખાલી - કેપ્ટન નરેન્દ્ર « ગદ્યસુર

  9. Capt. Narendra સપ્ટેમ્બર 14, 2009 પર 9:04 પી એમ(pm)

    સુબેદાર સુશાન્તની વાત અગાઉ અંગ્રેજીમાં વાંચી હતી, તેમ છતાં તમે કરેલો ભાવાનુવાદ ફરી ફરી વાંચી ગયો અને તે સીધો હૃદયમાં ઉતરી ગયો. એક ભૂતપૂર્વ સૈનિકને ભાવવિવશ કરી નિ:શબ્દ કર્યો.
    વધુ કંઇ પણ કહેવા અશક્તિમાન છું. આ લખ્યું તે કેવળ તમને જણાવવા કે તમે અને તમારા વાચકોએ વ્યક્ત કરેલી ભાવનાઓને કારણે ભારતની સેનાનું મનોબળ ઉન્નત છે.

  10. Pingback: Van T. Barfoot | Expressions

  11. Pingback: કારગિલ વીર | સૂરસાધના

  12. Pingback: મહાવીર ચક્ર ધારી – ઇમ્લિયાકુમ આઓ | સૂરસાધના

  13. pragnaju એપ્રિલ 15, 2017 પર 4:31 પી એમ(pm)

    What a man and what a wife! If he is a hero she’s an angel.

    Celine Dion-I’m your Lady
    baloloyvictor
    7 years ago8,754,567 views
    I’m Your Lady Lyrics Artist(Band):Celine Dion The whispers in the morning Of lovers sleeping tight Are rolling like thunder now As .

તમારા વિચારો જણાવશો?

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: