સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

મારી જીંદગી છે તુ – એક જાહેરાત

     મારા ખાસ મીત્ર ડો. રાજેન્દ્ર ત્રિવેદીએ અમુક વિશીષ્ઠ સંજોગોમાં ઉપર જણાવેલ શિર્ષકવાળી કવિતા,  અનુવાદ કરીને લખી હતી; અને તેના ‘તુલસી દલ’ નામના બ્લોગ પર પ્રકાશિત કરી હતી. એક અઠવાડીયા બાદ તેણે આ બ્લોગ પર તેને પ્રકાશિત કરવા મને વિનંતિ કરી હતી. જે મેં પ્રસિધ્ધ કરી હતી.

‘ તુલસી દલ ‘  ઉપર

‘ કાવ્યસુર ‘ ઉપર

   રાજેન્દ્રે કેવા વિશીષ્ઠ સંજોગોમાં આ કવિતા લખી હતી, તેની જાહેરાત કરી, સસ્તી સહાનુભૂતિ મેળવવા અમારા બન્નેમાંથી કોઈની  ઈચ્છા નથી.

    પરંતુ, આ ઘટનાની ખણખોદ કરી, કોઈ અમારી બદનામી કરે; ચારિત્ર્ય ખંડન કરે; અનેક ગુજરાતી ગ્રુપોમાં અને પોતાની વેબ સાઈટ પર જાહેરાત કરે; ચેટમાં મને સતત માનસિક ત્રાસ આપે; અધિકાર વિનાના, અયોગ્ય દબાણો કરાય; એ અંગે હલકા શબ્દો વપરાય; સુરૂચિનો ભંગ થાય તેવા, પ્રતિભાવો લખાય; વિગતમાં  ઉતરવાનો સન્નીષ્ઠ પ્રયાસ કર્યા વિનાની, અપરિપક્વ ચર્ચાઓ થાય –  એ સઘળાંને અમે માન્ય રાખતા નથી.  

    આવી વૃત્તિઓના પ્રામાણિક વિરોધના પ્રતિક તરીકે, ઉપરોક્ત બન્ને ઠેકાણે આ અનુવાદિત કવિતા માત્ર અમારા સ્નેહી મિત્રો અને સ્વજનો જ વાંચી શકશે. આમ કરવાનો બ્લોગર તરીકે અમને પૂર્ણ અધિકાર છે –  તે સર્વે વાચક મિત્રોને અને ગુજરાતી બ્લોગરોને વિદિત થાય.  

   બ્લોગીંગ કમ્પની દ્વારા કોઈ પણ બ્લોગરને અપાયેલ આ હક્કનું સન્માન ન કરાય; તે અમને સ્વીકાર્ય નથી.

– ડો રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી

–  સુરેશ જાની  

54 responses to “મારી જીંદગી છે તુ – એક જાહેરાત

  1. Suresh Jani મે 12, 2009 પર 4:45 એ એમ (am)

    આવી વૃત્તીનું એક ઉદાહરણ …

    આમ અન્ય બ્લોગ પરથી રચનાઓ તફડાવીને પોતાનો બ્લોગ સમૃદ્ધ કરવામાં આવ્યો છે. જાણીતા અને ટોપમાં સ્થાન પામતા બ્લોગર પણ ઉઠાંતરીની રસ્તો અજમાવતા હોય ત્યારે નવોદિત બ્લોગરને શું કહીએ?
    – શ્રી વિનય ખત્રી
    ———————

  2. Bharat Dave મે 12, 2009 પર 5:04 એ એમ (am)

    ઈમેઇલ મોકલી આ ચર્ચામાં નોતરવા માટે આભાર.
    આ રીતે પણ તમે એ ઘટનાની અને બ્લોગમતની નોંધ લીધી અને એ સરાહનીય છે.
    મર્યાદિત સ્નેહીઓ અને સ્વજનો માટેનું મેટર તો ઈમેઈલથી મોકલવું વધુ વાજબી ના ગણાય?
    મેઘાણી જેવા મેઘાણીએ પણ ‘કોઈનો લાડકવાયો’ માટે પણ રૂપાંતરીત એવી નોંધ મૂકી હતી. બાકી કોઈ વાચક તો એને મૂળ રચના જ માને.
    જાહેર લખાણ/લેખકેને ભાગે મીઠા કે કડવા અભિપ્રયો, ખણખોદ, ચડસા-ચડસી એ બધું લખેલું જ છે.
    રુચિ-સુરૂચિ, પક્વ-અપરિપકવ એ વિવેચકોના અત્યંત સગવડિયા અને સાપેક્ષ શબ્દો છે એટલે એની પળોજણમાં ના પડવું.
    લેખક એની લેખ લખત રહે, વિવેચકો વખોડતા રહે, ખબરપત્રીઓ ચર્ચા ચગાવતા રહે અને લોકો તાળીઓ પાડી તમાશો જોયા કરે. બધા પોતપોતાનું કામ કરે. તમે તો બ્લોગપ્રભાતના છડીદાર છો. આવી નાની મોટી ઘટનાઓથી ખેદ પામ્યા વગર તમારું ધ્યાન સાહિત્યસર્જન પર જ ચાલુ રાખો એવી વિનંતી.

  3. Jyoti Jani મે 12, 2009 પર 5:47 એ એમ (am)

    Really shocking. Shame on such people.
    My dear Suresh . Do not lose heart. We are all with you.

  4. વિનય ખત્રી મે 12, 2009 પર 5:56 એ એમ (am)

    સૌપ્રથમ આપને દુઃખ પહોંચાડવા માટે માફી માંગી લઉં.

    મારો ઈરાદો આપને દુઃખ પહોંચાડવાનો જરાય નહોતો પણ “મારી જિંદગી છે તું” રચના નાસિર કાઝમીની છે અને આ વાતની જાણ જ્યારે બધાને થઈ જ ગઈ છે ત્યારે હજીય આ રચના કાવ્યસૂર પર ડૉ. રાજેન્દ્ર ત્રિવેદીના નામે મૂકીને કાવ્યસૂરના નવોદિતોને શું સંદેશ આપવા માંગો છો?

    અહીં જે વાક્ય લખ્યું છે તે “શિર્ષકવાળી કવિતા, અનુવાદ કરીને લખી હતી” જ્યારે મારી જિંદગી છે તું પોસ્ટ લખાણી ત્યારે લખ્યું હોત તો આ ચર્ચા થવાનો કોઈ કારણ જ રહેત. ત્યાર તો વાચકોની આખમાં ધૂળ નાખીને આ રચનાને સ્વરચિત તરીકે ખપાવવામાં આવી હતી. પોસ્ટ ટેગ લાઈન (This entry was posted on April 7, 2009 at 9:43 am and is filed under ગીત, રાજેન્દ્ર ત્રીવેદી) હજીય એમ કહે છે કે આ રચના રાજેન્દ્ર ત્રિવેદીની છે!

    “જાણીતા અને ટોપમાં સ્થાન પામતા બ્લોગર પણ ઉઠાંતરીનો રસ્તો અજમાવતા હોય ત્યારે નવોદિત બ્લોગરને શું કહીએ?” વાંચીને બંધ બેસતી પાઘડી પહેરી જાતને દુઃખી કરવાનો માર્ગ તમે જાતે લીધો છે.

    બ્લોગ એ, હું સમજું છું ત્યાં સુધી, જાહેર માધ્યમ છે. આ રચના ઈમેઈલ વડે સર્ક્યુલેટ કરવામાં આવી હોત તો તે અંગત કહી શકાય. બીજું તુલસીદલ એ ડૉ.રાજેન્દ્ર ત્રિવેદીનો અંગત બ્લોગ છે જ્યારે કાવ્યસૂર નવોદિતો માટે છે, કાવ્ય સર્જન કરનાર અને તેને માણનાર, બધાનો છે.

    વિનય ખત્રીના પ્રણામ.

  5. Rucha મે 12, 2009 પર 6:36 એ એમ (am)

    Dear Pappa,

    I read your blog regulary, but rarely comment.

    I am a detached observer and it seems to me that people are just trying to make a drama out of this situation. People who are after you, have they ever contacted the person who translated the original poem – Dr. Rajendra Trivedi?

    If the WordPress itself does not have any issue then why should any body else should insist?

    In US, you can suit people like this for cyber harrasement.

    Dear Pappa.
    Keep on doing what you are doing. I feed sad that I was compelled to write a comment at occasion like this.

    -Nita

  6. Vishal Jani મે 12, 2009 પર 6:42 એ એમ (am)

    Suresh dada,

    I am with you. We are here to admire literature

  7. pinke મે 12, 2009 પર 7:38 એ એમ (am)

    dada,cope ni ane utrtri vali vato laba samy thi chale. koe koe na mati udhatir kar cha ta sachu nati ta vat sachi pan tane laeya badha blok basdha the jaya ta yoygy nathi . mari java gana vachako hasha j vachi rply pan karta hasha. pan b divsh thi aa group na mali tarik kari tam loko sabit shu karva mago cho.

  8. Appexa patel મે 12, 2009 પર 8:26 એ એમ (am)

    yes dada… i am a regular visitor of you website and i have noticed that vinay khatri is starching this bit Far for Cheap Publicity.. Let me copy and past some content from my previous email i did for your rereads here….

    The big question is who gave him authority to become self proclaimed editor or moral police.
    did he asked your permission else before commenting about you on his own blog? if he dont have any legal authority then he can not mention your name or your reference without your permission and should remove all the names he is using or refereeing on his blog..
    if he thinks that someone is not crediting the author then he should contact the blog owner first. he is acting like famous item girl “Rakhi Savant” who goes to media and start crying and screaming for for each and thing happens in her life…. 🙂

    thank you very much for your email. keep writing and just ignore the nonsense…..

  9. kankshit મે 12, 2009 પર 8:36 એ એમ (am)

    suresh dada, kem cho…

    in my opinion you must continue your good work..
    your blogs have always been inspirational, be it kavaysoor or gadhyasoor…

    i do agree that a brief comment should have been made that the text put on the blog is translation of the actual ghazal written in urdu or hindi. Better late than never, the post can be edited to incorporate the same…

    But washing dirty linen in public is definitely not the solution to any problem.

    All the established bloggers and new bloggers like me shall agree that every matter can be put to rest by a simple word of apology, not to an individual but to the entire fraternity..

    Even while writing this comment, I feel that i should put this as a personal mail, but i aint doing so as the issue is now not Mr. Suresh Jani vs. someone, but it is about certain clarifications we need to put while posting material on our blogs..

    We all should take this event as educative and take due care for all our blogs..

    I have interacted with suresh dada a lot and have cherished his short stories more,

    Suresh dada, just one request, akrosh is not a solotion, i know you are capable enough to handle the situation and convert this debate into a learning experience for all..

    Looking forward to your interesting short stories and anecdotes…

    Regards,

    Kankshit

  10. Capt. Narendra મે 12, 2009 પર 9:40 એ એમ (am)

    પ્રિય સુરેશભાઇ અને રાજેન્દ્રભાઇ,

    સૌ પ્રથમ તો મારી પૂર્ણ સહાનુભુતિ અને સહકાર સ્વીકારશો. સાહિત્ય જેવા સંસ્કારના ક્ષેત્રમાં એક અપેક્ષા તો રાખી જ શકાય કે કોઇ લેખક દ્વારા શરતચૂક અથવા કોઇ પણ કારણસર ક્ષતિ થાય તો તેના કાનમાં કહેવી. તેમાં જ શાલીનતા, શીષ્ટતા અને સાથી લેખક/બ્લૉગર પ્રત્યેનું માન દેખાય. સાહિત્ય ક્ષેત્રના સહ-પ્રવાસી અને સાહિત્યપ્રેમીની પાઘડી જાહેરમાં ઉલાળવામાં આવે તેને હું યોગ્ય માની શકું નહિ.

  11. neetakotecha મે 12, 2009 પર 9:57 એ એમ (am)

    જીવો અને જીવવા દ્યો..મે પહેલા પણ કહ્યુ કોના બ્લોગ પર કોનુ લખાણ કોણ કોપી કરે છે…એ જેનું લખાણ હોય અને જે કોપી કરતુ હોય એ લોકો પર જ મુકીયે તો વધારે સારું…અને ખાસ વાત કે કોઇ પણ વડીલ ને તો બિલકુલ હેરાન ના કરો મહેરબાની કરીને…પગે લાગીયે તમને કહેતા હો તો…

    સુરેશ દાદા તમે કોઇ ફિકર ના કરો ..તમે તમારુ કાર્ય કરતા રહો…બાકી કોઈને કાંઇ ફરક નથી પડતો આ બધું સાંભળીને…

  12. Vihang Jani મે 12, 2009 પર 11:27 એ એમ (am)

    There is a fine line between respect, acknowledgement and harassment.

    One must understand this.

    If one starts a harassment there are always reactions.

  13. સુમીત નાગ્રેચા મે 12, 2009 પર 11:30 એ એમ (am)

    કેપ્ટનના વીચાર સાથે સહમત.

    તમે તમારું લેખન કાર્ય આગળ વધારો અમે સાથે છીએ.

  14. kankshit મે 12, 2009 પર 12:14 પી એમ(pm)

    suresh dada,

    i wish affter a few weeks we get a wonderful story jotted out on the outlines of this incidence…

    Your supreme authority to post, keep private or delete any object form your blog can never be nullified and must be respected…

    I think the message goes crystal clear… lots of bloggers have spoken up openly in your support both personally and a s fellow gujarati bloggers,,

    That shows the real strength of individual, living miles away but still reaping respects from people never met, never seen..

    This, fellow bloggers is real respect, and that with no doubts suresh dada has earned to a great extent..

    regards,

    kankshit

  15. Umang Jani મે 12, 2009 પર 12:47 પી એમ(pm)

    I am son of Mr.Suresh Jani ,but have never given any comment to any blog any time.But looking to the horrible treatment he has been given by jealous bloggers ,I reproduce research I have done just now for stats of his blogs

    Saraswat Parichay 130,977
    Pratibha Parichay 21,693
    Antar ni Wani 30,954
    Gadya soor 84,933
    Hasya Darbar 105,845
    Viswa Gurjari 3,445
    Expressions 688
    Kaavya Soor NA (?)
    ——————————-
    Total 378,535

    Such a great contribution by a single person at the age of 66 yrs is unthinkable. He has published 3 e-Books I am proud being his son.

    Such an effort is unique and needs to be rewarded by Gujarati Sahitya Parishad. His articles need to be published in renowned dailies /megazines for wider reading

    Instead of that he get brickbats

    Shame … Shame … Shames… trouble mongers

  16. Rucha મે 12, 2009 પર 2:32 પી એમ(pm)

    લો દાદા આજે ફરીથી તમને મોરલ બુસ્ટર ડોઝ ,,, ફરીથી
    અરે ! દાદા , આ કકળાટને છોડો. એ મવાલીઓ તમારો વાળ પણ વાંકો કરી શકે તેમ નથી.
    ચાલો અમને ઓરીગામીના મોડલ બનાવવાનું શીખવાડોને.. ખાલી ફોટા આપીને કેમ ટટળાવો છો?

  17. Chirag Patel મે 12, 2009 પર 3:13 પી એમ(pm)

    દાદા, તમારી સામે આવી દાદાગીરી ચલાવી જ ના શકાય. જેમને વાન્ધો હોય તેમણે તમને સમ્પર્ક કરીને પ્રથમ વીરોધ નોન્ધાવવો જોઈએ. તમને સમજવાનો પ્રયત્ન કરવો જોઈએ.

    કોઈ પણ કુટુમ્બ, સમાજ, કે સંસ્કૃતીમાં અમુક વણલીખીત નીયમો છે એનુ પાલન ‘માણસ’ તરીકેના લક્ષણો વ્યક્ત કરવા માટે જરુરી છે. સાર્થને ચુસ્ત રીતે વળગી રહેનારા અમુક બ્લોગરો માત્ર 3-4 ઉંઝા બ્લોગરોથી ડરી જઈને આવી આક્રમક પ્રતીક્રીયા કેમ આપે છે? આ તેમની રુગ્ણ માનસીક્તા જ છતી નથી થતી? ભારતીયોમાં તો નાસ્તીકતાનો પણ સમાવેશ કરવા જેટલી વીશાળતા હતી અને છે.

  18. Rucha Jani મે 12, 2009 પર 4:54 પી એમ(pm)

    All the supporters (Capt Narendra, ChriagBhaai, Nitabens and all others) I truly thank you.

    Cyber bullying is a crime!! Believe it or not many teenagers commit sucide / get emotionally harmed becasue of this. It is ironic that people who portray themselves as “Sahitya Premi” use such a degrading language!!

    Language that was used in Chat this morning was totally shocking, unprofessional and unforgivable.

    My father has contributed a lot to Gujarati blogging community. No one is perfect but everyone is entitled to his/her efforts and choices.
    People have written horrible things about him even written letters to publications against him.
    Is this a way to reward a contributor?

    Don’t take someone’s politeness as weakness. If you do, you will be surprised big time in a bad way.

    I have experienced that people who have self respect, only they have ability to show respect to others….

    Baapu,

    Whatever I am, it is because of you. Carry on the great work you are doing. We all are always here to support you.
    It shows your greatness that YOU apologized to Nassir Kazami on behalf of Rajendra Uncle.

  19. પરભુલાલ મે 12, 2009 પર 5:22 પી એમ(pm)

    સુરેશભાઈ,

    તમારા કરતાં વયમાં મોટો છું , પણ અનુભવે મને એ સમજાયું છે કે, ઉંઝા જોડણીનો વીરોધ કરનારા લઘુતાગ્રંથીથી પીડાય છે. પોતે સાચું લખી શકતા નથી – એક પેરામાં પાંચ ભુલો હું કાઢી બતાવું. મોટા સાહીત્યકારો પણ ભુલો કરે છે. આ તરકટના મુળ સુત્રધાર તો પડદા પાછળ બેઠેલા એ દંભીજનો જ છે. આ ભાઈ શ્રી વિનય તો રમતનું એક પ્યાદું માત્ર જ છે. મુળ ગુનેગારો તો પડદા પાછળ સંતાયેલા છે.

    બદલાવના વીરોધની આ જમાના જુની તાસીર છે. કમભાગ્યે આ એકવીસમી સદીમાં તે નવા સાધનોના પ્રતાપે વધારે વકરી છે.

    અન્ય મીત્રોએ કહ્યું તેમ તમે તમે અકળાયા વગર તમારું આ પુણ્યકામ ચાલુ રાખો. અત્યારની નહીં પણ આવતી પેઢી તમને યાદ કરશે. તમારું નામ ગુજરાતી સાહીત્યના ઈતીહાસમાં સુવર્ણાક્ષરે લખાવાનું છે. આશા રાખું કે તમે તે જોવા જીવીત રહો.

  20. Pratima મે 12, 2009 પર 5:39 પી એમ(pm)

    I liked this one in his Hasdya lekh –

    તાળું તુટ્યું – એક સત્યકથા
    April 25, 2009 · 11 Comments
    પટારામાં બધું કેદ થઈને પુરાયેલું પડ્યું છે. સૌજન્ય, ભ્રાતૃભાવ, સાદી સમજ, કાયદા અને ન્યાયની પ્રક્રીયાનું જ્ઞાન એ સઘળાં બંદીવાન થઈને પટારામાં રાંકની જેમ, બેહાલ થઈને, ભોંય ભેગા, બેઠા છે. એમાંનું કશુંય, કોઈનેય, ક્યાંય, ક્યારેય, કશાય પ્રયત્ન છતાં, હવે, હાથવગું થાય તેમ નથી. પટારાના નકુચામાં ખંભાતી તાળું લાગેલું છે.

    અને તાળાની એક માત્ર ચાવી? એ પણ એ પટારાની અંદર કેદ થઈને પડેલી છે. એ તાળું કદી ખુલી શકે તેમ નથી.

    ત્યાં એક કદાવર, ઉંચો અને પ્રભાવશાળી માણસ આવે છે. તેના હાથમાં એક મોટો ઘણ છે. એક પ્રચંડ ધમાકા સાથે તે તાળા પર ઘણ ઝીંકે છે. અને લો! એ તાળું એક જ ઝાટકે તુટ્યું. પણ આ શું? પટારામાંથી તો દુર્જનતા, દુશ્મનાવટ, ગેરસમજ, નકરું અજ્ઞાન … આ બધાંની ગંદકીના ઢગલે ઢગલા બહાર ખડકાઈ આવ્યા. ગટર ગંગા વહેવા લાગી.

    Great Dada great . Only you can write this. What an imagination and what a satire on bogus Gujju bloggers!!

    Hats OFF .

  21. zarana મે 12, 2009 પર 5:41 પી એમ(pm)

    આવી વૃત્તિઓના પ્રામાણિક વિરોધના પ્રતિક તરીકે, ઉપરોક્ત બન્ને ઠેકાણે આ અનુવાદિત કવિતા માત્ર અમારા સ્નેહી મિત્રો અને સ્વજનો જ વાંચી શકશે. આમ કરવાનો બ્લોગર તરીકે અમને પૂર્ણ અધિકાર છે – તે સર્વે વાચક મિત્રોને અને ગુજરાતી બ્લોગરોને વિદિત થાય.

    બ્લોગીંગ કમ્પની દ્વારા કોઈ પણ બ્લોગરને અપાયેલ આ હક્કનું સન્માન ન કરાય; તે અમને સ્વીકાર્ય નથી.

    ——–
    And from his English blog –

    This blog is dedicated to the management and executives of WORDPREESS, who have demonstrated exemplary and concrete support to me in regard to –
    Freedom of expression
    Respect and protection of privacy rights
    Mature and unbiased resolution of misinformed complaints/ conflicts
    I also take this opportunity to express my deep sense of gratitude as a Gujarati blogger for the excellent services provided by WORDPRESS, free of cost, which has gone a long way in furthering the cause of sharing of knowledge, information and healthy entertainment; as also humanitarianism , fraternity, understanding and goodwill.
    I have confidence that such initiatives will make the world a better place to live and bring in a new epoch in the evolution of mankind.
    ——–

    Simply superb. Great spirit- unique amongst stuffless Gujarati bloggers.

  22. PATEL POPATBHAI મે 12, 2009 પર 6:20 પી એમ(pm)

    Manniya Sureshbhai

    Apne Manvio Sarjanhar na Sarjan ni ketli badhi Tika Krie chhie, Srjanhare kyare pan Sarjan atkavyu chhe ?

  23. Dharmendra મે 12, 2009 પર 6:33 પી એમ(pm)

    Dada,

    Keep writing great articles. Don’t even bother for what other people say. No one has right and no one has capacity to threaten you.

    You are my father-in-law but more than father. I am always there for you and support you fully.

    Thanks.

  24. Mehul મે 12, 2009 પર 8:05 પી એમ(pm)

    સુરેશદાદા,

    હશે; દલીલો જ્યારે આવી childish બની જાય ત્યારે તમારે એનાથી દુખી થવાની જરુર નથી.

    અને બાકી બધા લોકો — અસંમતી વ્યક્ત કરવામાં પણ પોતાનું ગૌરવ જળવાય એવા શબ્દોનો ઉપયોગ કરો – આવી immaturity બતાવવાનો શો અર્થ છે?

  25. jjkishor મે 12, 2009 પર 8:59 પી એમ(pm)

    મે મહીનાની બારમી તારીખની આ એક સાથે આટલી બધી કોમેન્ટ્સ આવી તેને માટે જ સૌ પ્રથમ તો ધન્યવાદ, સૌ લખનારાંઓને.

    મેં અછડતી તપાસ કરી તો જાણ્યું કે અમારામાંના કેટલાક સાથીદારો વેકેશનમાં છે. કેટલાક શબ્દશઃ બીઝી છે ને હું પોતે પુરા એક માસથી બ્લોગજગતથી અલગ જેવો છું. મારું ધ્યાન ફોન દ્વારા ખેંચાયું ત્યારે જ આ આખી રામાયણ વાંચવા મળી.(નીલમબહેનનાં માતુશ્રીના નીધન સમયે પણ ફક્ત એક લીટી લખીને અટકી ગયો હતો)
    બીજી પણ એક વાત છે. આ આખો મુદ્દો જુનો છે. અને વારંવાર ગુમડાની જેમ ફુટી નીકળે છે. સૌથી વધુ તકલીફ તો અપશબ્દો આપે છે. બ્લોગજગતમાં કેટલાક સંશોધન પ્રકારનું કામ કરે છે, કેટલાક સર્જનનું. કેટલાક તો ફક્ત ભાવકો/વાચકો જ છે. આ બધું ગુજરાતી ફોન્ટ્સની સહજ ઉપલબ્ધી પછી વીશ્વભરમાં વ્યાપી વળ્યું છે.ગુજરાતી જાણનારા અને બ્લોગનો ઉપયોગ કરી શકનારાં સૌ આ બ્લોગ દ્વારા મળેલી અત્યંત અદ્યતન, હાથવગી અને પ્રીન્ટમીડીયાની દાદાગીરી સામે જાણે કે છુટકારારુપે મળી હોય તેવી મજાની સગવડને મન ભરીને માણે તે સહજ છે.

    પરંતુ બધે બને છે એમ અહીં પણ બનવા લાગ્યું કે હું આનો ઉપયોગ કરીને રાજય્ કરું.બીજા કરતાં હું સવાયો દેખાઉં. જરુર પડે તો કેટલાકને તોડી પાડું કે છુંદી નાખું. માણસે અગ્ની ને પૈડાં વગેરેની શોધ કરી ત્યારે એની પાસે જમીનની તંગી નહોતી છતાં યુદ્ધો થવા માંડ્યાં !! આ બ્લોગજગતમાં જગ્યાની તંગી નથી, છતાં જાણે આપણો કોળીયો કોઈ આંચકી જશે એવા ભાવથી પણ વીરોધો થયાં. મારા જેવાને વળી ભાષાનું ઝોડ વળગ્યું ને ગુજરાતીને સુધારી નાખવાનો ધખારો ઉપડ્યો !!! તેથી બધાની ભુલો બતાવવાનો અભરખોય ઉપડ્યો. એનુંય જેમને ખોટું/માઠું લાગ્યું એમણે વીરોધ કર્યો. મને એ વાતે માઠું તો ન લાગ્યું (કારણ કે વીરોધ કરવાનો અધીકાર એ લોકશાહીનો પ્રથમ મુદ્દો છે)પણ ગાળાગાળીએ મન ક્ષુબ્ધ કરી મુક્યું. હું સુરેશભાઈ કે ચીરાગ જેવો બહાદુર નથી. હું ઝઘડાથી દસ ગાઉ દુર ભાગનારો છું. વચ્ચે મેં બ્લોગ બંધ પણ કર્યા. છેલ્લા એક માસથી એક સામયીકના ૧૩૩ અંકોનો સ્ટડી કરી રહ્યો હતો !! એ કામ બે દીવસ પહેલાં પુરું થયું, ને આ બધું ફોનથી જાણ્યું.

    સુરેશભાઈ સામેનું જ આ યુદ્ધ નથી. આમાં ક્યાંક ભાષા માટેની બળતરા હોય છે, ક્યાંક અહમ્ હોય છે, ક્યાંક કોઈને ઉતારી પાડવાની વૃત્તી તો ક્યાંક તમાશો જોવાની ને ક્યાંક તો વળી પરદા પાછળથી ઉશ્કેરવાનીય વૃત્તી હોઈ શકે છે. આપણે સૌ લેખક હોઈએ કે ન હોઈએ; વીવેચક હોઈ કે ન પણ હોઈએ – એક વાત તો નક્કી કે આપણે સૌ બ્લોગ વાચકો તો છીએ ને છીએ જ. સુરેશભાઈને ટેકો આપનારા જ નહીં એમનો (મર્યાદામાં રહીને) વીરોધ કરનારાઓને પણ સલામ ! સુ. પોતે પણ વીરોધી વાતને સ્વીકારે જ છે.

    પણ ગાળાગાળી, સત્તા (જાતે મેળવી લીધેલી )અને ક્ષુલ્લકતાનાં પ્રદર્શનો તો કોઈ પણ વાચકને ક્ષુબ્ધ કરી મુકે. મારા જેવા બીકણને પણ !!

    આ આખી લડાઈમાં ભાષા સીધી રીતે આવતી જ નથી. છતાં ભાષાભાષી બન્નેનાં કપડાં જાહેરમાં ધોવાઈ રહ્યાં છે. દુઃખનો મુદ્દો આ છે.

    આત્મમંથન જેવી કોઈ ચીજ હોય અને એને અપનાવવાની તૈયારી થાય તો જ આ વીશ્વવ્યાપી સાહીત્યનું નવલું ને નમણું સ્થાન (બ્લોગજગત) શોભશે. “ગુજરાતી” એમ બોલીએ છીએ ત્યારે બે વાત સામે આવે છે – એક ગુજરાતી ભાષા અને બીજો એને બોલનારો ગુજરાતી ખુદ. બ્લોગજગતમાં ચાલી રહેલું આ કલુષીત તત્વ ભાષાભાષી બન્નેને માટે કલંકરુપ છે. સૌ જાગરુકોને મારાં વંદન; વીક્ષેપકોનેય વંદન (શક્ય હોય તો અટકવા માટે)!!

  26. સુરેશ મે 12, 2009 પર 10:05 પી એમ(pm)

    અત્યારે રાતે 11 વાગે આજની આ રામાયણનું સરવેયું માંડવા બેઠો છું. વાંધાજનક લાગી, તે બધી કોમેન્ટો કાઢી નાંખી છે. સાચી વાતમાં સાથ આપવા માટે સૌ મીત્રોનો ખુબ ખુબ આભાર.

    આશા રાખું કે જે મને હજી સમજ્યા નથી, તે આટલી ચર્ચા બાદ ફેરવીચારણા અને આંતર દર્શન કરશે .. તો પ્રેમભાવ વધશે.

  27. vijayprakash મે 12, 2009 પર 10:28 પી એમ(pm)

    Dear Sureshbhai,
    Gujarati o vani shura che ne galo apava surat mashoor che. Unjha ke sarth enathi Gujarti nu bhalu to tha ta thashe pan kahevata shaksharo keva ganda magaj na che teni khabar pade che. Me paheka pan kahue che ne fari ne kahu chu. Gujarati jivshe samanya loko vade jemne Nirakshare kahi ne bhandva ma aave che.
    Magan Madhyam ne lidhe gujarat ne gujarati beu nu bagadue che. Ne kayaro ne mahatva aapva thi aapne dukhi thaiea evu shu kaam karvu.
    Tamne galo deva vala pachal bija dambhi o pan hasej ne e mota dambhi o hashe. tame tamaru kaam kare jao. KUTARA BHASE PAN HAATHI CHAAL NA BADLE>>
    vijay

  28. Ramesh Patel મે 12, 2009 પર 10:34 પી એમ(pm)

    શ્રી સુરેશભાઇ,

    વાતનું વતેસર કરતો ભાઇ જમાનો છે.

    અપ શબ્દોથી મા સરસ્વતીનું અપમાન કરનારની વિદ્વતાની કેટલી શોભા?

    ઉચ્ચ પોષ્ટની જવાબદારી તમે તો નીભાવી છે,આપણે ગુજરાતી ભાષાની

    આપણી સમજદારી મુજબ વિચારોનો થાળ પીરસ્યો છે.કોઈ શરતચૂક

    માટે,જો દિલ સાફ હોયતો,પરસ્પર અહોભાવથી આગળ વધવું અને સામા

    વાળાને વળના ઉકેલવો હોયતો દુખી થયા વગર રામરામ કરી દેવા.

    તમારી ભાવનાને ઢેસ લાગી તે અમે પણ દુખ સાથે અનુભવ્યું.

    સાને ફિકર હવે ,જોમછે ખળખળ વહેતા રહેવું

    રાત પડેતો ચાંદા થઈને રમતા રહેવું

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

  29. vijayprakash મે 12, 2009 પર 10:39 પી એમ(pm)

    Fari ek vaat je kaheta bhuli gayo.
    Mota Bhagn na Gujarati lekhako mana mota bhagna gujarat ne janta j nathi susthu susthu lahkvu ne DAMBH karvo ej emnu lakshan che.
    Gujrat na Dalit, Aadivasi, OBC ane shoshit pidit loko temna magaj ma nathi.
    Vivechako eva babuchak che ke emni toli sivay koi emne vanchtu nathi. Gujarti jivshe to tamara jeva loko thi ne prayog karnarao thi. koi ne kharab lage to mane gaal aapi juvvo. samaj padshe. sureshbhai jeva ne dukhi na karo.
    Vijay

  30. dhufari મે 13, 2009 પર 1:39 એ એમ (am)

    શ્રી જાની સાહેબ
    આપના મેઇલ પરની કોમેન્ટ્સ વાંચી ને મને લાગ્યું કે,હુ ચગડોળમાં ચઢી ગયો છું.
    આટલો બધો કાદવ ઉછાળ? સમજ જ નથી પડ્તી શું લખું?પણ મારી એક રચનાની છ લીટી લખું છું.

    ચડીને વ્યાસપીઠો પર ગજવતા’તા સભા મોટી;
    જણાતા’તા જનો જ્ઞાની ગમારોમાં અમે જીવ્યા.

    ન’તા કરવા કશા કામો છતાં પણ રાખતા નામો;
    સદા અટવાયેલા એવા તુમારોમાં અમે જીવ્યા.

    લખાયું જે છપાયું તે છપાયું તે જ વંચાયું;
    “ધુફારી”તો સદા માટે કટારોમાં અમે જીવ્યા.

    અસ્તુ
    પ્રભુલાલ ટાટારીઆ”ધુફારી”

  31. bhumit મે 13, 2009 પર 3:14 એ એમ (am)

    You r absolutely rite Jani kaka.. we r wit u..

  32. ગાંડાભાઈ વલ્લભ મે 13, 2009 પર 3:25 એ એમ (am)

    મને તો સુરેશભાઈની કૃતીઓ ગમે છે, પણ અત્યારે સંજોગો એવા હતા કે ખાસ વાંચી શકતો ન હતો. આજે આ બધું વાંચીને આઘાત લાગ્યો. વાદવીવાદથી દુર રહેવાનું હું પસંદ કરું છું.
    સુરેશભાઈ, આપ આપની રીતે આગળ વધો. કોઈની બીનઆવડત કે અજ્ઞાનને લઈને દુખી થશો નહીં. મારી સર્વ પ્રકારની શુભેચ્છા આપની સાથે જ છે.

  33. Satish Bhatt મે 13, 2009 પર 6:41 એ એમ (am)

    Dear Shri Sureshbhai,

    Although I am not a regular visitor of yr blog I have a very high regard for you.
    Such incidents will happen again but dont lose your enthusiasm for our beloved Gujarati.
    Please keep the tempo and give us more of yr knowledge of literacy,
    with warm regards to u and all my friends who read this.
    Satish Bhatt

  34. અખિલ સુતરીઆ મે 13, 2009 પર 9:58 એ એમ (am)

    .

    ૧. આ દુનિયામાં લડકારા લોકોને રોજ લડવા માટે ઓછામાં ઓછા એક મોટા મન અને દિલવાળા માનવીની જરૂર પડે છે.
    ૨. એમની સાથે મગજમારી કરીને લડવું કે નહિં તે પોતે નક્કિ કરવાનો વિકલ્પ છે.
    ૩. બહાદુરી કરતાં સમજદારી શબ્દ વધુ સમજવા જેવો છે.
    ૪. ‘સમજ’ની સમજ અપાતી નથી, કેળવાતી હોય છે.
    ૫. આખ્ખી જીન્દગી જીવી લીધા પછી મૃત્યુ સમયે લોકો અણસમજુ રહી ગયાના કિસ્સા નથી મળી આવતા ?

    છેલ્લેઃ જીવનમાં જે ગમતું હોય તે ઢગલેબંધ કર્યે રાખો, ન ગમતું હોય તેનાથી/તેવાઓથી દૂર રહો અને મોજ કરો. (કારણકે, બહોત ગઇ … !!)

    .

  35. JK મે 13, 2009 પર 10:00 એ એમ (am)

    સુરેશભાઈ હું તમારો બ્લોગ વાચું છું પણ બને ત્યાં લગી કોમેન્ટ લખતો નથી. બ્લોગો પર થતા લોહીઉકાળા અને ચર્ચાઓ જોઈ એમ થાય છે કે કોઈ ને આ વિશે કશી ખબર નથી. જાણકાર સાહિત્યકારો કે વિવેચકોની ગેરહાજરીની અને એમેની ટિપ્પ્ણીઓની ખોટ સાલે જ છે. બ્લોગ ઉપર તો બધુ ઉજ્જડ ગામમા એરંડા જેવું છે.

    સુરેશભાઈના પ્રદાનની બધાએ નોંધ લીધી અને સહાનુભૂતિ પ્રગટ કરી એ બરાબર જ છે. ભૂલ કે શરતચૂક થઈ હોય તો માફી મગાય પણ અનુવાદ બાબતેના નિયમોની અહીં કોઈને ખબર લાગતી નથી. આવડી મોટી ચર્ચા જ તદન અપ્રસ્તુત છે. (સારો) અનુવાદ કરનાર જો એની મરજીથી જાહેર ન કરે કે આ ફલાણી કૃતિનો અનુવાદ છે તો દુનિયાની કોઈ કોર્ટમાં એને પડકારી/સાબિત ના શકાય કે આ એની પોતાની રચના નથી, અને કોઈ રીતે એની પર કશા પગલા ભરી ના શકાય. હા અમુક-તમુક magazines કે સંગઠનો આવા કારણો ધરી જે તે લેખકની કૃતિઓ ના છાપે એ જુદી વાત છે. એકના એક કે લગભગ એક જેવા વિષય પર હજારો લોકોએ હજારો ભાષાઓમાં લખેલા લાખો લેખો, નવલકથાઓ, કવિતાઓ નું શું કરીશું? પ્રકૃતિને અને આસપાસના માહોલ અને ઘટનાઓ જોઈ અનેક લોકોએ સર્જન કર્યું છે એટલે આ બધું સર્જન પણ એક રીતે તો ઊઠાંતરી જ થયું ગણાય. હા જે તે લેખ કે કવિતા એમની એમ એજ ભાષામાં હાથે કરીને નામ કે દામ કમાવવા બદ ઈરાદાથી ચોરી લેવાઈ હોય તો જ એ વખોડવાને પાત્ર બને. અહીં રાજેન્દ્રભાઈ નો કે તમારો હેતુ આવો છે જે નહીં એ દીવા જેવી ચોખ્ખી બાબત છે. રાજેન્દ્રભાઈએ કરેલું ટ્રાંસલેશન સાડી સત્તરવાર એમનું પોતીકું જ ગણાય જેઓ એ એમની મરજીથી એમ ના કહે એ ફલાણી કવિતાનું રુપાંતર છે કે એના પર આધારિત છે.

    બીજું, પોતાના સામયિક/બ્લોગ પર જેને જે મરજી આવે એ લખી શકે (સાબેત કરી શકાય એવી બદનક્ષી, ત્રાસવાદ કે પોર્નોગ્રાફીને લગતા નિયમ પાળીને) અને જેને જે વિશે જે કહેવું હોય તે કહી શકે. મોટા મોટા સાહિત્યકારોના છોતરા કાઢનાર ચંદ્રકાંત બક્ષી જો બ્લોગ ચલાવતા હોત તો ભલભલા બ્લોગરોને ઝપાટામાં લીધા હોત અને તેય એમના તેજાબી અંદાજમાં. કાર્ટુનિસ્ટ અને પોલિટિકલ કોલમીસ્ટ રાજકરણીઓ જેવા રાજકારણીઓની કેવી ભદ્દી મજાક કરતા હોય છે. સલમાન રશદીની નું જ ઉદાહરણ લો ને. વાણી સ્વતંત્રતાનો હક સર્જક અને વિવેચક બન્નેઓ છે. મુદ્દો છે – કોઈ એ બંધ બેસતી પાઘડી પહેરવી ના જોઈએ અને મુખ્યતો આવી ટીકાથી દુખી ના થવું. જો જાહેર ટીકા સહન ન થતી હોય તો આ ક્ષેત્રે ઝંપલાવવું નહીં.

    અંતમાં એટલું જ કહીશ કે રાજેન્દ્રભાઈને એમના નામે કૃતિ રાખવાનો અધિકાર છે; સુરેશભાઈને એમના બ્લોગ પર એને છાપવાનો અધિકાર છે; જે બ્લોગરે આનો વિરોધ કર્યો એને પણ એના બ્લોગ પર આમ કરવાનો અધિકાર છે, આ ચર્ચા છેડવાનો સુરેશભાઈને અધિકાર છે. આ મુદ્દાને વધાવવાનો કે વખોડવાનો વાચકોનો અધિકાર છે. સહુને ગમે તેવા આકરા શબ્દો વાપરવાનો પણ અધિકાર છે. શરત માત્ર એટલી કે વાત મારામારી કે જાનહાની સુધી ના પહોંચવી જોઈયે. જો એમ થાય તો જ કાયદો વચ્ચે આડો આવે.

  36. ટોમી મે 13, 2009 પર 10:57 એ એમ (am)

    દાદાની દરેક વીસ્વાસુ વ્યક્તી આવ કોમેન્ટ કરી ગઈ. હું તેમનો પાળીતો ટોમી છું અને મારા માલીક પ્રત્યે મારી વફાદારી દર્શાવું છું. માલીકના પગ ચાટીને મનેય ઊંઝાનો રોગ લાગી ગયો છે.

  37. pandyabharat મે 13, 2009 પર 12:39 પી એમ(pm)

    I am sorry ,Ican not comment because I do not know the whole matter.
    BharatPandya.

  38. pandyabharat મે 13, 2009 પર 12:39 પી એમ(pm)

    I am sorry ,I can not comment because I do not know the whole matter.
    BharatPandya.

  39. pandyabharat મે 13, 2009 પર 12:54 પી એમ(pm)

    (સારો) અનુવાદ કરનાર જો એની મરજીથી જાહેર ન કરે કે આ ફલાણી કૃતિનો અનુવાદ છે તો દુનિયાની કોઈ કોર્ટમાં એને પડકારી/સાબિત ના શકાય કે આ એની પોતાની રચના નથી, અને કોઈ રીતે એની પર કશા પગલા ભરી ના શકાય.
    JK
    ટુંકમા જેકે સાહેબ એમ કેહ્વામાગે છે કે છિંડે ચડ્યૉ તે ચોર બાકીના શાહુકાર્..ચોરી કરો પણ ધ્યાન રાખો કે પકડાવ નહિ.પણ જેકેભાઇ કોઇ ન જાણે પણ ચોરી કરનાર પોતે તો જાણે ને કે એ ચોર છે !
    વાત પક્ડાવાની નથી, સવાલ મોરાલીટી અને એથિક્સ નો છે.
    ભરત પંડયા

  40. zaveri shishir મે 13, 2009 પર 9:38 પી એમ(pm)

    DEAR FREINDS, THIS IS ONE OF THE REASON THAT WHY WE GUJARATI OR GUJOO’S ARE NOT UNITED? IF WE WERE UNITED THEN SOMNATH TEMPLE WAS NOT INVADED BY GAJANI.
    WE ALWAYS BELIVES IN LEG PULLING AND THAT WAY WE NEVER LEAVE PECEFUL LIFE.
    IF SOME ONE APPRICIATE IT IS GOOD IF SOME ONE DOESN’T THEN IT IS NONE OF YOUR BUSINESS TO WORRIED ABOUT IT..
    SURESHBHAI AND OTHERS ARE TRYING TO INCREASE OUR GUJARTI COMMUNITY AND IT IS CONSIDER AS OUR FAMILY MATTER AND THOSE ISSUES ARE SUPPOSED TO SOLVED WITHIN FAMILY NOT LIKE ABUSING EACH OTHER OR IN PUBLICLY..
    HOPE GOD GIVE SOME SENSE TO THOSE WHO TRY TO BREAKDOWN THE MORAL OF OUR GREAT SURESHBHAI.. AND OTHERS…
    BLESS ALL OF THEM THAT THEY WILL LEARN ONE DAY…
    VANDEMATRAM.

  41. ગોવિન્દ મારુ મે 14, 2009 પર 3:08 એ એમ (am)

    આદરણીય સુરેશભાઈ,
    આપશ્રીના બ્લોગની નીયમીત મુલાકાત લેવી મને ગમે છે. લઘુતાગ્રંથીથી પીડાતા લોકો ઉંઝા જોડણીનો વીરોધ કરે ત્યાં સુધી તો ઠીક છે. પરંતુ પોતાની મર્યાદામાં રહીને વીરોધ કરવો જોઈએ.
    વડીલ, તમે તમારુ કાર્ય દીપાવતા રહો એવી વીતંડાવાદથી અળગો રહેનાર આ નાસ્તીકની હાર્દીક ઈચ્છા છે.…

  42. hemant doshi મે 14, 2009 પર 7:14 એ એમ (am)

    last year I was in houston u.s.a. and reading your artical regular. keep it up as and go on writeing to good member.
    hemant doshi at mumbai.

  43. યશવન્ત કે.શાહ મે 14, 2009 પર 9:22 એ એમ (am)

    આ જગત મા બધાજ પ્રશ્નો ” હું અને મારુ તારુ ” માથી ઊદ્ભ્વે છે.
    આ શરિર એ “હું ” નથી પણ તેમા રહેલ “આત્મા” તે ખરો હું છુ અને
    અહમ છુટૅ તો પછી માન – અપમાન ને દુખી થવાનો સવાલ જ રહેતો નથી !

  44. MANAV PATEL મે 14, 2009 પર 11:57 એ એમ (am)

    KEEP GOING SURESHBHAI , WE ARE WITH YOU ALL THE TIME , HATHI NI PACHHAD KUTRA BHASTA RAHE , HATHI NE KOI FARAK NI PADE . DON’T VARY , BE HAPPY . HAVAN MA HADKA NAKHANARA TO SAMAJ MA RAHEVANAJ .

    MANAV.

  45. Malay મે 14, 2009 પર 12:38 પી એમ(pm)

    Dear Sir,

    Generally, its not the way to solve problem. Vinaybhai is deliberately kept alone (with only one comment and that of his own).

    If a person is trying to provide platform to Gujarati blogs and working day and night for that without any outsider help, I believe he should be appreciated, not critisized.

    You, yourself know that morally, Vinaybhai is right. You are driven by emotions and others who are with you. A person at your age should have solved this with maturity.

    You say that inappropriate comments are removed by you. Than why there are comments such as “kutra bhase”.

    To create a discussion with one sided opinions is not a very good way of stating a life- statement.

  46. સુરેશ જાની મે 14, 2009 પર 2:49 પી એમ(pm)

    Dear Malay
    I have removed comments which were anonymous. I have yet to check which are such. Chi. Vinay has accused me that two comments that have been removed were my own, despite my stipulation that they were not. This is too much preposterous and baseless.
    ——————–
    I wish all sensible people like you and other bloggers will think on the following too ..

    પરંતુ, આ ઘટનાની ખણખોદ કરી, કોઈ અમારી બદનામી કરે; ચારિત્ર્ય ખંડન કરે; અનેક ગુજરાતી ગ્રુપોમાં અને પોતાની વેબ સાઈટ પર જાહેરાત કરે; ચેટમાં મને સતત માનસિક ત્રાસ આપે; અધિકાર વિનાના, અયોગ્ય દબાણો કરાય; એ અંગે હલકા શબ્દો વપરાય; સુરૂચિનો ભંગ થાય તેવા, પ્રતિભાવો લખાય; વિગતમાં ઉતરવાનો સન્નીષ્ઠ પ્રયાસ કર્યા વિનાની, અપરિપક્વ ચર્ચાઓ થાય – એ સઘળાંને અમે માન્ય રાખતા નથી.
    ——————
    If this anguish has some substance, all Gujarati groups need to be advised that it was an immature way of tackling sensitive issues. I hope somebody will repair the damage done.

  47. વિનય ખત્રી મે 14, 2009 પર 11:13 પી એમ(pm)

    મુરબ્બી સુરેશ જાની જે લખે છે તેનો વિરોધ છે જ નહીં, વિરોધ છે નાસિર કાઝમીની ગઝલને ડૉ.રાજેન્દ્ર ત્રિવેદીના નામે કાવ્યસૂર પર મૂકવાનો. ઉઠાંતરીની મૂળવાતને વિસારે પાડી સહાનુભૂતિના મોજા પર તરીને તેમણે સરસ શક્તિ પ્રદર્શન કરી બતાવ્યું. અભિનંદન.

    અહીં કોમેન્ટ કરનારાઓમાં શ્રી ભરત દવે અને શ્રી ભરત પંડયાએ વિષય વસ્તુ સમજીને મૌલિક કોમેન્ટ કરી છે બાકી બધાએ મૂળ મુદ્દો સમજ્યા વગર બ્લોગરે ફોન/ઈમેઈથી કરેલી વિનંતીને માન આપી બ્લોગરને ટેકો આપ્યો છે.

    ‘વિશીષ્ટ સંજોગો’વાળી આ રચના છેવટે અનુવાદિત છે કે સ્વરચિત છે તે સ્પષ્ટ થયું નહી. પોસ્ટમાં લખ્યું અનુવાદિત છે. એક કોમેન્ટનો સૂર એવો છે કે રચના સ્વરચિત છે. વચ્ચે સુ.જા.એ એક એવી કોમેન્ટ મૂકી’તી કે અનુવાદિત છે તે મને પાછળથી ખબર પડી ત્યાં સુધી ઢઢેરો પિટઈ ચૂક્યો હતો! આ કોમેન્ટ કોઈ કારણ સર પછી હટાવી લેવામાં આવી!

  48. Priyanka મે 15, 2009 પર 12:21 એ એમ (am)

    આખી ચર્ચા અવળે પાટે ચઢી ગઈ અને તેમાં મુખ્ય મુદ્દો બાજુ પર રહી ગયો હોય તેવું લાગે છે. આખી ચર્ચા વાંચ્યા પછી હજુ એ સ્પષ્ટ થતું નથી કે જેના પર આટલી ચર્ચા થઈ એ કવિતાનું થયું શું? હજુ એ ડૉ. રાજેન્દ્ર ત્રિવેદીના નામે જ છે. ભરત પંડ્યાની વાત સાથે હું સંમત છું કે-વાત પકડાવાની નથી, સવાલ મોરાલીટી અને એથિક્સનો છે. અને કદાચ ડૉ. રાજેન્દએ આ કવિતા અંગે એવી સ્પષ્ટતા ન કરી હોય કે તેમણે જાતે લખી છે કે અનુવાદ કર્યો છે અને સુરેશભાઈએ અજાણતામાં પોતાના બ્લોગ પર પોસ્ટ કરી હોય. પણ આ કવિતા મૂળ નાસિર કાઝમીની છે એ વાત જાહેર થયા ને પણ ઘણાં દિવસો થયાં. બ્લોગના સંપાદકની એ ફરજ બને છે કે તેમણે આ હકીકતને તરત જાહેર કરવાની હતી. તેના બદલે તેમણે એ કવિતાને પ્રોટેક્ટ કરી દીધી જે એક સંપાદકના માટે યોગ્ય નથી. આ આખી વાતનો સુખદ અંત એ જ હોય શકે કે સુરેશભાઈ એ કવિતાના અનુવાદકની સાથે સાથે મૂળ કવિ નાસિર કાઝમીને પણ ક્રેડિટ આપે અને તે કવિતા બધા વાચકોને વાંચવા માટે ઉપલબ્ધ કરે.

  49. સુરેશ જાની મે 15, 2009 પર 4:47 એ એમ (am)

    સુરેશભાઈ એ કવિતાના અનુવાદકની સાથે સાથે મૂળ કવિ નાસિર કાઝમીને પણ ક્રેડિટ આપે અને તે કવિતા બધા વાચકોને વાંચવા માટે ઉપલબ્ધ કરે.
    ————————-

    મીત્રો આપ સૌને એમ લાગે છે કે, આ મારે માટે મુશ્કેલ કામ છે? બહુ જ સરળ છે આ તો. પણ જે રીતે આ વાતને ચગાવવામાં આવી છે, તે સામે મારો વીરોધ છે. ચી. વિનયે મંને થયેલ દુખ માટે માફી માંગી, તેની મેં નોંધ લીધી છે. અને આ નમ્રતા માટે તેનો આદર કરું છું અને તેનો આભારી છું.
    હું ઉપરોક્ત પોસ્ટ આ બ્લોગ પરથી જરુર દુર કરીશ – સ્વાભીમાનનું ખંડન થયાના કોઈ પણ ભાવ વીના-
    પણ એ વીચારો … મને કે રાજેન્દ્રને પુરતો સમય આપ્યા વીના અને પુરી તપાસ કર્યા વીના, અનેક ઠેકાણે કરવામાં આવેલ પ્રચારને અવળો કરી શકાશે?

    આ ડોસાની વાત માનશો?
    ઘરમેળે સમજુતી અને પ્રેમભાવના સાથે આવા પ્રશ્નોનો ઉકેલ લાવવાની આપણી જુની, શાણી ગુજરાતી પ્રથાને અનુસરીશું?
    મારી વ્યથા સમજી, મારા કામને સરાહનાર અને સ્વયંભુ રીતે સહાનુભુતી દર્શાવનાર સૌ મીત્રોનો હૃદયપુર્વક આભાર.

  50. સુરેશ જાની મે 15, 2009 પર 4:49 એ એમ (am)

    આ ચર્ચા આજથી બંધ કરવામાં આવે છે.

  51. Pingback: Hppt premiuse | WiseupNow

  52. laba.biz જુલાઇ 27, 2011 પર 10:38 પી એમ(pm)

    Great post of a great blog! Do you think we can fidn the translation of this poem also in italian language?

  53. laba.biz સપ્ટેમ્બર 1, 2011 પર 12:49 એ એમ (am)

    It’s a pity these kinds of poems are poorly known all over Europe Italy included: it would be wonderful having an exhibition just in Italy!

તમારા વિચારો જણાવશો?

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: