સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

મિત્રો મળ્યા – એકલવીર

વહેલી સવારે હું જામનગરના બસ સ્ટેન્ડ પરથી, એ એકલવીરના ‘વિસામો’ ફ્લેટ પર પહોંચી ગયો છું. એમના મહેમાનો માટેના રૂમમાં ટુવાલ, નેપકિન અને નવો નક્કોર સાબુ મારે માટે ગોઠવીને તૈયાર રાખેલાં છે.

ચહેરો, હાથ-પગ ધોઈ, બસની રાત્રિ-મુસાફરીના થાકને તિલાંજલિ આપી; હું એમની સાથે રસોડામાં ગપસપ કરવા પહોંચી જાઉં છું. એકલવીર અમારા બે માટે ચા બનાવી રહ્યા છે. ઘરનો ખૂણે ખૂણો વ્યવસ્થિત જણાય છે. કશે કશું  અવ્યવસ્થિત નથી – બધું ચોક્ખું ચણાક. મારા આવવાની ખબર હોવા છતાં, એકલા પુરુષને માટે આ વ્યવસ્થિતતા ઊડીને આંખે વળગે તેટલી અસામાન્ય છે!

જમવાના સમયે એકલવીરે આંગળાં ચાટી ખાઈ જઈએ તેવાં સરસ મજાનાં શાક, ભાત અને દાળ બનાવ્યાં છે.  માત્ર રોટલી જ નજીકમાં રહેતી એમની દિકરી આપી ગઈ છે.

હવે તો ખબર પડીને એ એકલવીર કોણ છે?

આ જ સ્તો !

 

જામનગરમાં 'વિસામો' ખાતે રહેતા શ્રી. અરવિંદ અડાલજા

બારેક વર્ષ પહેલાં અવસાન પામેલ, વ્હાલસોયી પત્નીના વિરહને આ એકલવીરે જિરવી જાણ્યો છે. એક દિકરી પાસેથી રસોઈ બનાવતાં શિખ્યા છે; અને બીજી પાસેથી બ્લોગિંગ!

બીજા શિક્ષણનો ઉપયોગ એમણે નીડર રીતે, ક્રાન્તિકારી કહી શકાય તેવા, વિચારો  વ્યકત કરવામાં કર્યો છે – એમના આ બ્લોગમાં.

અરવિંદ અડાલજાનો બ્લોગ

અને એટલે જ એમને એકલવીર કહેવાનું આ બીજું કારણ છે. સમાજમાં ઘર કરી ગયેલાં કુરૂઢીઓ, ગેરશિસ્ત, ભ્રષ્ટાચાર, કથળી ગયેલાં મૂલ્યો પ્રત્યે આ એકલવીરને આક્રોશ છે. યુવાનીથી જ આંધળી અંધશ્રદ્ધા તરફ એમણે સૂગ કેળવી છે.  આંગળીના વેઢે ગણી શકાય તેટલા ગુજરાતી બ્લોગરો જ આ બાબતમાં જાગૃતિ પ્રસારવા કટિબદ્ધ છે.

એમના પોતાના શબ્દોમાં…

હું વાંચવાનો શોખ ધરાવું છું પરંતુ હું ,મેં કોઈ વેદ-ઊપનિષદ કે પુરાણો વાંચ્યા હોવાનો દાવો કરતો નથી. માત્ર મેં જે કોઈ પુસ્તકો વાંચ્યા છે અને મારાં ચિત્તમાં જે પ્રશ્નો ઉપસ્થિત થયા તેના ઉપર વિચાર કરતા મને જે જવાબો મળ્યા તે જણાવ્યા છે એટ્લે મારાં વિચારો સાથે ઘણા સહમત ના પણ થઈ શકે તેમ બનવાની શક્યતાઓ રહેલી છે.ટુંકમાં હું કાંઠે ઉભી છબ છબીયા કરનારાથી વિશેષ નથી. મારું અલ્પ જ્ઞાન અન્યો સાથે શેર કરવાનો મારો નમ્ર પ્રયાસ છે.

ઉપરાંત હું કોઈ સાહિત્યકાર કે લેખક પણ નથી અને એટ્લે શક્ય છે કે મારો બ્લોગ વાચનારને કદાચ મારી ભાષા  અને શૈલી  તેમના જેવી -સાહિત્યકાર કે લેખક જેવી-સમૃધ્ધ ના પણ લાગે. આ તો એક સામાન્ય વાચકનો બલોગ છે અને તેના વિચારો પોતાની સરળ અને સાદી ભાષામાં રજૂ કરવાનો  પ્રયાસ માત્ર છે તે સતત યાદ રાખવા વિનંતિ છે.

એમની દિકરીને ચિત્રકળા માટે મોકળું મેદાન મળી રહે; તે શુભ આશયથી, પોતાના ફ્લેટના ભોંયતળિયે, સ્ટુડિયો માટે એક રૂમ અપાવ્યો છે. ચાર ઘર દૂર રહેતી એ દિકરી અને જમાઈના આગ્રહ છતાં; એકલવીર સ્વયંપાકનો આનંદ માણે છે.

 

દિકરીના સ્ટુડિયોમાં

એમની દિકરીએ પોતાના ઘરમાં કાચ પર આકારેલું ચિત્ર

સાંજે એમની સાથે બાળકોના ડો. મૌલિક શાહે યોજેલ ‘આંગણવાડી’ ની બહેનો માટેના અભિવાદન સમારંભમાં અમે બન્ને પહોચી જઈએ છીએ; અને ત્રણ ગુજરાતી બ્લોગરોનું સુભગ મિલન પણ યોજાઈ જાય છે ! પણ એની વાત તો ફરી કદીક.

 

ત્રણ બ્લોગરો

રાતના દસ વાગે એમના જમાઈ અને દિકરી સાથે એ મને બસ સ્ટેન્ડ પર મૂકવા આવે છે; ત્યારે એકમેક માટે અહોભાવ છતો થયા વિના રહેતો નથી. અમેરિકા પહોંચી ગયો હોવા છતાં, એમના ટૂંકા સહવાસની  સુવાસ  હજુ પણ એમની એમ મઘમઘતી છે.

જામનગરમાં ખીલેલું સદાબહાર કમળ એટલે –

અરવિંદ અડાલજા

 

Advertisements

17 responses to “મિત્રો મળ્યા – એકલવીર

  1. Harnish Jani એપ્રિલ 6, 2011 પર 8:47 એ એમ (am)

    શ્રી અરવિંદ ભાઇ વિષે જાણવાનું ગમ્યું-પરિચય બદલ આભાર.

  2. AKHIL sutaria એપ્રિલ 6, 2011 પર 9:00 એ એમ (am)

    માર્ગદર્શન ગુજરાત યાત્રાના બાકી રહેલા પ્રવાસ માર્ગ પર બનાસકાંઠા, કચ્છ પછી મોરબીથી સૌરાષ્ટ્ર પ્રવેશ બાદ દ્વારકા જતી વખતે જામનગર તો આવે જ ને ? મૌલિકભાઇનું આમંત્રણ સાચવીને રાખ્યું છે હવે અરવિન્દભાઇને પણ મળવાનો આનંદ મળશે.

  3. pragnaju એપ્રિલ 6, 2011 પર 9:08 એ એમ (am)

    શ્રી અરવિંદ ભાઇ વિષે જાણવાનું ગમ્યું

  4. sapana એપ્રિલ 6, 2011 પર 9:12 એ એમ (am)

    સુરેશભાઈ સૌરાષ્ટ્રની મહેમાનગ્તી માણી..અરવિંદભાઇના બ્લોગની લિન્ક રાખશો..
    સપના

  5. Dr.Maulik Shah એપ્રિલ 6, 2011 પર 9:13 એ એમ (am)

    અરવિંદભાઈએ મને પ્રથમ મુલાકાત વખતે એક પુસ્તક ભેટ આપ્યુ અને કહ્યુ આ ઉપયોગી થશે… કયુ પુસ્તક … ” સત્યના પ્રયોગો “….!
    બસ આ એક અસર એમના વ્યક્તિત્વ વિશે કહેવા માટે ઘણી છે….!

  6. Capt. Narendra એપ્રિલ 6, 2011 પર 9:38 એ એમ (am)

    નામ ઘણી વાર સાંભળ્યું અને વાંચ્યું હતું, પણ આજે અહીં મળીને ઘણી ખુશી થઇ. આપે તેમને આપેલું નામ પણ યથાર્થ છે.

  7. chetu એપ્રિલ 6, 2011 પર 11:25 એ એમ (am)

    શ્રી અરવિંદ ભાઇ વિષે જાણી ખુશી થઈ..

  8. chandravadan એપ્રિલ 6, 2011 પર 11:57 એ એમ (am)

    જામનગરમાં ખીલેલું સદાબહાર કમળ એટલે –

    અરવિંદ અડાલજા
    Sureshbhai,
    Arvindbhai is brought to your Blog by this Post.
    When I had 1st visited his Blog I was very much touched with his attitude of “speaking the Truth”…I even phoned him & had the pleasure of as if “meeting “hin..But you personally met him at Jamnagar.That is nice of you.
    Wishing all the Best of Health to Arvindbhai.
    DR. CHANDRAVADAN MISTRY (Chandrapukar)
    http://www.chandrapukar.wordpress.com

    Nice Post…Thanks for your visits/comments on Chandrapukar !

  9. P U Thakkar એપ્રિલ 6, 2011 પર 9:46 પી એમ(pm)

    ઉચ્ચ હોદ્દા પરથી નિવૃત્તિ પામ્યા હોય, ભણેલા ગણેલા અને વિચારશીલ હોય છતાં નિવૃત્ત જીવનમાં કંટાળી જઇને દુઃખોથી ઘેરાઇ જતાં કેટલાય જોવા મળતા હોય છે. એમના દુઃખો પૈકીઃ ‘‘બધી વાત સાચી, પણ એકલા શું કરવાનું, તમારા કાકી ગયા એ પછી મનની વાત કોને કરવી? ટાઇમ પાસ થાય જ નહીં. રાત્રે પણ ઉંઘ ના આવે.’’ આવી રામાયણમાં તેમના જેવા દુખીયાઓને શોધતા હોય છે. — જીવનના રાહ પર મુંઝાઇ ગયેલા આવા જીવો માટે સ્વયંપાકી મુરબ્બી શ્રી અરવિંદભાઇ અડાલજા એક પ્રેરણાસ્ત્રોત છે. દિકરી નજીક હોવા છતાં પોતાના જીવનના પોટલાનો ભાર પોતે જ ઉઠાવવાનો, કોઇના માથે મૂકી નહીં દેવાનો. સ્‍વયંપાકી. વાંચન લેખન દ્વારા ઇન્ટરનેટની બારીએથી ઝગમગતા તારલા જોવાના. અને તેથી જ તો શક્ય બને !! ‘‘હજારો ગાંઉના છેડે હૃદયના ભાવ દોડે છે’’ !! ૭૦ આજુબાજુની ઉંમરના આ યુવાનોને સલામ..

  10. Bharat Pandya એપ્રિલ 7, 2011 પર 12:42 એ એમ (am)

    સુરેશભાઇ,

    નસીબદાર છો કે આવા મિત્રો મળ્યા છે. આ તમને ભારતની દેણ છે,હું તો એમ માનીને ચાલું છું .કે આ બધા મારા પણ મિત્રો છે. આ બધાને એકવાર ભાવનગર ખાતે ભેગા કરવાની માહેછ્છા ધરાવું છું.
    બધા વચ્ચે ‘ કોમન ફેફ્ટર” સુરેશ્ભૈ ઓફ હાસ્ય દરબાર અને એજેન્ડા ‘ગપ્પા ગોસ્ઠી’ બહોત ગુજરેગી જબ મીલ બેઠંગે ઘરડૅ બુઢ્ધૅ ૧૦/૧૨.
    શરત એક સૌએ મગજ ( if there is any) ઘરે મુકેને આવવાનું !

    બીજાની તો ખબર નથી પણ મારે માટ તો આ “મરણ મુડી” બની રહેશે.

    ને દોડા દોડી કરવા આપડો અતુલ જાની છેજ !
    ભરત પંડ્યા ……

  11. Rajendra Trivedi, M.D. એપ્રિલ 7, 2011 પર 1:49 પી એમ(pm)

    ‘ કોમન ફેફ્ટર” ભાઈસુરેશ ઓફ હાસ્ય દરબાર !!
    Good report of friend we meet in their Blogs…….

  12. atul bhatt એપ્રિલ 8, 2011 પર 4:00 એ એમ (am)

    ARVINDABHAI TAMANE NAMASKAR..JIVAN JIVANT JIVO E MARA MANTRANE TAME SAKAR KARYO CHE.DHANYAVAD
    ATUL BHATT

  13. Arvind Adalja એપ્રિલ 11, 2011 પર 5:27 એ એમ (am)

    સર્વશ્રી હરનીશભાઈ, અખીલભાઈ, પ્રગનાજી, સપનાજી, ડૉ.મૌલિક શાહ, કેપ્ટ.નરેંદ્રજી, ચેતુજી, ડૉ.ચંદ્રવદન, પીયુ ઠાકરજી, ભરત પંડ્યા, ડૉ.રાજેંદ્ર ત્રિવેદી, અતુલ ભટ્ટ વગેરે વગેરે

    શ્રી સુરેશભાઈએ મિત્રોનો પરિચય આપતા મને એકલવીર કહ્યો અને આપ સૌ મિત્રો પણ સીધી કે આડકતરી રીતે તેમાં જોડાયા તે માટે આપ સૌને ધન્યવાદ ! આપ સૌ જેવા લાગણીશીલ મિત્રો મળ્યા તે માટે મારી જાતને ભાગ્યશાળી ગણું છું. શ્રી સુરેશભાઈ છેક અમેરિકાથી વતનની મુલાકાતે આવેલા ત્યારે જામનગરની છોટીસી મુલાકાત લઈ ગયા અને તેમની વિધ્વતા, અભ્યાસ અને સામી વ્યક્તિને જીતી લેવાની કાબિલે દાદ કુશળતાથી હું અભિભૂત થઈ ગયો ! ડૉ. મૌલિક શાહ તો જામનગરના જ વતની છે અને મારાં ઘરથી માત્ર પાંચ-સાત મિનિટના અંતરે જ રહેતા હોવા છતાં બ્લોગના માધ્યમ સિવાય ક્યારેય રૂબરૂ મળવાનો યોગ સાંપડ્યો નહિ હતો, જે સુરેશભાઈએ શક્ય બનાવી દીધો. તેમની પ્રવૃતિ જાણી ખુબ જ આનંદ થયો. આપણે સૌ પણ અવાર નવાર બ્લોગના માધ્યમ દ્વારા મળતાં રહીએ છીએ. એક બીજાના વિચારોનું પ્રતિભાવો દ્વારા આદાન-પ્રદાન થતું રહે છે-રહેશે તેમ છતાં વ્યક્તિગત જાણવાનું -પરિચય મેળવવાનું રૂબરૂ મુલાકાત વગર સંભવી ના શકે.શ્રી સુરેશભાઈએ જણાવ્યા પ્રમાણે અંદાજે 11 વર્ષ થયા એકલો રહેતા શીખ્યો છું. અલબત્ત બાળકો પાસે પણ અવાર નવાર જતો રહુ છું તેઓ પણ આવતા-જતા રહે છે. છતાં મોટા ભાગનો સમય તો એકલા જ પસાર થતો રહે છે .જે આ વધતી જતી ઉમરે જીવનસાથી વગરની એકલતા-ખાલીપો કેટલી હદ સુધી માનસિક પરિતાપ આપે તે બરાબર અનુભવી રહ્યો છું .જે ઘર લગભગ રોજના એક ક્રમ પ્રમાણે મોડી રાત સુધી હસ્તુ, રમતું અને આનંદ કિલ્લોલ કરતું હતું તે તેણી ની વિદાય પછી અચાનક જ સ્મશાનવત શાંતિમાં ફેરવાઈ ગયું-એક બિહામણૉ સન્નાટો જાણે ચોતરફ ફેલાઈ ગયો ! ગમે તેવું મહેલ જેવું મકાન હોય તો પણ તે ગૃહિણી વગર ઘર ના જ બની શકે તેની ખરા અર્થમાં પ્રતીતિ થઈ ! સાથે જ એકલતા કેટલી કઠોર અને બિહામણી હોઈ શકે તેની માત્ર અને માત્ર અનુભૂતિ જ થઈ શકે તેનું શબ્દોમાં વર્ણન સંભવી ના શકે અને તે પણ વધતી જતી ઉમરે કે જયારે પોતાની સંવેદના/લાગણી ઠાલવી હળવા થવા જીવનસાથીના ખભાની કે ખોળાની અનિવાર્ય આવશ્યકતા રહેતી હોય ત્યારે ભૌતિક સુખના કોઈ પણ સાધન કે સંપત્તિ તેનો પ્રયાય ના બની શકે !
    જીવનમાં પ્રગટેલા ખાલિપા અને શૂન્યાવકાશે સર્જેલી અકળામણ હળવી કરવા સગાં-સંબંધીઓ અને સ્નેહી મિત્રો સહિત યોગ કે વિપશ્યના કે મંદિર/હવેલી જવાના સુચનો મળતા રહ્યા.કોઈએ માળા ફેરવવાની સલાહ પણ આપી. પરંતુ મારી વૈચારિક ભૂમિકાએ, જ્યારે મન કયાંય ટહેલતું હોય ત્યારે, આવા બાહ્યાચારી દંભીજીવન પસંદ કરવાનો ઈન્કાર કર્યો. અને આ કઠિન સમય પસાર કરવા-મનને ભટક્તું અટકાવવા સ્વંયપાકી બનવાનો નિશ્ચય કર્યો. અગાઉ ટીફીન-દીકરીના ઘરે જમવાના પ્રયોગો કરી ચૂકયો હોઈ મારે જે જમવાની ઈચ્છા થઈ હોય તે જ જમવા મળે તે સવ્યંપાકી થતા શક્ય બન્યું. નવી નવી વાનગી બનાવવી જમવી-જમાડવી મારે માટે જાણે પડકાર રૂપ બની રહી અને તેમાં મહદ અંશે સફળ રહ્યો.
    આ કઠિન દિવસો દરમિયાન મારાં એક-બે મિત્રોએ ખૂબ જ લાગણીભરી હુંફ આપી મને જાળવી લીધો. પરંતુ કદાચ ઈશ્વરને આ વાત પસંદ નહિ આવી એટલે એક મિત્રને પોતા પાસે બોલાવી લીધો તો બીજો બદલી થતા અન્ય શહેરમાં કુંટૂંબ સાથે ચાલી ગયો. આ પહેલાં મારા દીકરી-જમાઈના આગ્રહથી અમેરિકાની ટ્રીપ ગોઠવાઈ અને ત્યાં દીકરીએ કોમપ્યુટર શીખવા મજબૂર બનાવ્યો અને 2008માં વર્ડ પ્રેસમાં ગુજરાતીમાં બ્લોગ બનાવી મારાં વિચારો શબ્દદેહ આપી વહેતા કરવા વારંવાર ફરજ પાડવા લાગી પરિણામે આપ સૌના દેશ-વિદેશમાં વસેલાં બ્લોગર મિત્રોનો પરિચય થયો-થતો રહે છે. જેમાના સુરેશભાઈ સાથે વર્ચ્યુઅલમાંથી વાસ્તવિક્ પરિચય પણ થયો..આપ સૌ તથા અન્ય બ્લોગર મિત્રોને જ્યારે પણ આ તરફ આવવાનું થાય ત્યારે ખાસ કરી-દ્વારકા-પોરબંદર-સોમનાથના પ્રવાસે જવાનો કાર્યક્રમ થતો રહેતો હોય છે ત્યારે અથવા જામનગરનો ખાસ કાર્યક્રમ યોજી “વિસામો” માં વિસામો માણવા મારું સહ્ર્દય નિમંત્રણ છે જે આપ સૌ સંભવ છે કે માત્ર ઔપચારિકતા માની બેસો પરંતુ આપના પુનિત પગલાંથી મારી એકલતાનો સન્નાટો ભલે થોડી ક્ષણો પૂરતો પણ ખલેલ પામશે તો મને સ્વર્ગીય આનંદ થશે. વધુ તો શું લખું ? આપ સૌ મારી સંવેદના અને લાગણીને યોગ્ય પરિપ્રેક્ષ્યમાં સમજશો અને તેવો જ લાગણી ભર્યો પ્રતિભાવ આપશો તેવી ધારણા સાથે વિરમું છું !
    સ-સ્નેહ
    અરવિંદ

    • Arvind Adalja એપ્રિલ 12, 2011 પર 12:13 એ એમ (am)

      શ્રી સુરેશભાઈની જામનગરની મુલાકાત સંદર્ભે જણાવેલ પ્રતિભાવમાં એક ખૂબ જ અગત્યની અને મળવા જેવી વ્યક્તિનો ઉલ્લેખ કરવાનું વિસ્મરણ થઈ ગયું જે બદલ સુરેશભાઈ દરગુજર કરવા વિનંતિ. ડૉ. શ્રી મૌલિક શાહના આંગણવાડીનો કાર્યક્રમ પૂરો કર્યા બાદ શ્રી સુરેશભાઈના એક સ્નેહી મિત્ર શ્રી ભટ્ટ સાહેબ, કે જેઓ અહિ ડેંટલ કોલેજના ડીન તરીકેના હોદા ઉપર છે, તેઓના આગ્રહથી, એક બીજાને ક્યારે ય રૂબરૂ મળ્યા નહિ હોવા છતાં, તેમને ઘેર પહોંચ્યા અને પરિચય આપતાં જ બંનેનું ઉષ્મા ભર્યું સ્વાગત કર્યું. બાદ વાતોએ વળગ્યા અને શ્રી ભટ્ટ સાહેબ તો મૂળભુત રીતે ડેંટીસ્ટ છે અને સુરેશભાઈ ઈલેક્ટ્રીક એંજીનીયર, પરંતુ બંનેનો વાતોનો મુખ્ય વિષય ઈલેક્ટ્રીક એંજીનીયરીંગમાં થયેલી અને થનારી વૈજ્ઞાનિક શોધ-ખોળ બની રહ્યો. શ્રીભટ્ટ સાહેબનું આ વિષયનું જ્ઞાન અને ઉંડાણ જોઈ, હું તો બંનેની વાતો સમજ ના પડતી હોવા છતાં, મુગ્ધ બની એક મૂક શ્રોતા બની રહ્યો. બાકી હતું તે આ વાતો દરમિયાન મારાં દીકરી-જમાઈ અમોને શોધતા ત્યાં આવી પહોંચ્યા અને જમાઈરાજ પણ ઈલેકટ્રીક એંજીનીયર હોય અને આ જ ફીલ્ડમાં કામ કાજ કરતા હોય તેમને તો ઘીનો ઘડો મળી ગયો ! ત્રણે જામી પડ્યા ! અને અમે સૌ હું મારી દીકરી ભટ્ટ સાહેબના પત્ની અને પૂત્ર મુગ્ધતાથી શ્રોતા બની રહ્યા ! હા, આ પહેલાં જ ભટ્ટ સાહેબના પત્નીએ ઝ્ડપથી રસોઈ બનાવી અમોને ધરાર જમાડી દીધેલા જેથી અમો શાંતિથી તેઓની વાતોના શ્રોતા બની રહીએ ! શ્રી ભટ્ટસાહેબ અને પરિવારનો સૌજન્યશીલ, વિવેકી અને પ્યાર અને પ્રેમ મારાં માટે તો એક ચીરઃસ્મરણીય પ્રસંગ બની રહ્યો અને એવો જ ભાવ મારી દીકરી-જમાઈ ઉપરાંત સુરેશભાઈ પણ ધરાવે છે તેમ હું જાણું છું .ટૂંકમાં વારંવાર મળવાનું મન થાય તેવો પ્રેમ, લાગણી અને ઉલ્લાસ ભર્યો પરિવાર ! શ્રીસુરેશભાઈનો આવા પરિવાર સાથે પરિચય કરાવવા બદલ ખૂબ ખૂબ આભાર ! અસ્તુ !

  14. AKHIL sutaria એપ્રિલ 11, 2011 પર 8:40 એ એમ (am)

    ધીરજના ફળ મીઠા કરતાં વધારે તો મોટા અને વહેંચવા લાયક હોય એવી પ્રતિતી અરવિંદભાઇના પ્રતિભાવ વાંચીને થઇ.

    મા.ગુ.યા. ભાગ 1 અમે ઉમરગામથી પાલનપૂર વાયા દાહોદ કરી. મા.ગુ.યા. ભાગ 2 નું આયોજન બે વાર બદલવું / પાછું ઠેલવું પડયું. હવે તા. 1.05.2011 થી 31.07.2011 દરમ્યાન બાકી રહેલ બનાસકાંઠા અને કચ્છ પ્રવાસ કરવાનો નિર્ણય કરી જ લીધો છે. ત્યાર બાદ ત્રીજા તબક્કામાં સૌરાષ્ટ્રના સાગરકાંઠે મા.ગુ.યાની તારીખ નક્કી થયેથી જણાવીશ … અને તેના આરંભે અમે વિસામા ખાતે આશિર્વાદ લેવા અલ્પવિરામ જરૂર કરીશું.

  15. Arvind Adalja એપ્રિલ 12, 2011 પર 1:47 એ એમ (am)

    શ્રી અખિલેશભાઈ
    આપના ભાવ ભર્યા સ્વીકારથી ખુશી થઈ. આપ અને અન્ય સાથીદારો જરૂર પધારો મારે માટે તો આપ સૌનો સત્કાર કરવાનો મહા મૂલો પ્રસંગ બની રહેશે ! આભાર ! મળતા રહીશું !
    સ-સ્નેહ
    અરવિંદ

તમારા વિચારો જણાવશો?

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: