સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

ઘઉંના કાંકરા – એક અવલોકન

‘ઘઉં વીણતાં’     લખ્યું અને કલાકમાં તો સરસ મજાનો પ્રતિભાવ મળ્યો –

સુરેશભાઈ : આ ઘઉના કાંકરા ખરેખર “કાંકરા” હોય છે કે શું તેની તપાસનુ ફળ એક જાણવા જેવી હકિકત છે. 
કનક્ભાઈ રાવળ

અને તરત આ અવલોકન લખવા બેસી ગયો.

ઘઉંના કાંકરા તો કાઢીને ફેંકી જ દેવાના હોય ને? કાંકરા એટલે શું? – જેમાંથી ઘઉં પેદા થયા, તે જમીનનો એક અંશ!

અને એ ફેંકી દીધા.

જે માબાપે આપણને જન્મ આપ્યો;
એમને વિસારી દીધા-
હડધૂત કર્યા.

કશો તાત્વિક ફરક છે?

છે જ તો..
આભ જમીન જેટલો ફરક

માત્ર ફેંકવાની  ક્રિયા જ સરખી છે.
બાકી એક આસમાન અને બીજું પાતાળ! 

હો એક રે માતાનાં દો-દો દીકરા,
લખ્યાં એનાં જુદાં જુદાં લેખ,
એકને માથે રે છત્તર બિરાજે,
બીજો ભારા વેચી ખાય.

આખી રચના અહીં વાંચો.

( આ ફરક તરફ ધ્યાન દોરવા માટે ભાવનગરના શ્રી. અતુલ જાની ( આગંતુક) નો હાર્દિક આભાર)

Advertisements

5 responses to “ઘઉંના કાંકરા – એક અવલોકન

  1. સુરેશ ઓગસ્ટ 20, 2011 પર 4:21 પી એમ(pm)

    એક બીજી મજેની અને ચોંકાવનારી વાત .
    ગ્રામીણ વિસ્તારોથી માહેર વાચકો આનું અનુમોદન કરશે કે, તાલુકાના મૂખ્ય મથકોએ કાંકરાના થેલા તૈયાર મળે છે
    – ઘઉંમાં ભેળસેળ કરવા સ્તો !

  2. dhavalrajgeera ઓગસ્ટ 20, 2011 પર 4:28 પી એમ(pm)

    How true….
    Some time ઘઉંમાં ભેળસેળ કરવા…
    “કાંકરા” more than ઘઉ.

  3. ડૉ. કિશોરભાઈ એમ. પટેલ ઓગસ્ટ 22, 2011 પર 6:59 પી એમ(pm)

    આદરણીય સાહેબશ્રી

    સાચી વાત છે આ પણ એક ભેળસેળનો પ્રકાર જ છે.

  4. readsetu ઓગસ્ટ 25, 2011 પર 9:50 એ એમ (am)

    એ કાંકરા શાબ્દિક રીતે ફેંકાતા હોય છે..
    ખરેખર એ ફરી નવા ઘઉં પેદા કરવા માટે ગોઠવાતા હોય છે….
    જન્મ મરણનું ચક્ર નહીં ?
    લતા

  5. Atul Jani (Agantuk) ઓગસ્ટ 28, 2011 પર 12:35 પી એમ(pm)

    માત્ર જમીન કદી ઘઉ પેદા ન કરી શકે – તેને માટે ઘઉના બીજ, સુર્યપ્રકાશ, હવા અને પાણી જોઈએ. ઉદાહરણ બંધબેસતું ન લાગ્યું. કાંકરા અને ઘઉ બંનેનો પ્રકાર જુદો છે. એક માટીના કણનો સમુહ તો એક અન્નનો સમુહ. મા-બાપ અને સંતાન સમાન પ્રકારના હોય છે – મનુષ્ય. સમાન પ્રકારના લોકોનું સહ-અસ્તિત્વ શક્ય છે. તેથી મા-બાપ અને સંતાનો સાથે રહી શકે છે. એટલીસ્ટ અમારા બા તો અમારી સાથે રહે છે – પીતાજી તો હવે રહ્યાં નથી તો ક્યાંથી સાથે રહે? ઘઉ અને કાંકરા ભેગા રાખી શકાતા હોય તો ઘઉમાંથી કાંકરા વિણવાની જરુર ન પડતી હોત. ઉંમરના વધવા સાથે કેટલાક વડીલોના મન આળા અને આંટીઘુંટીના જાળા જેવા થઈ જતા હોય તેમ નથી લાગતું?

તમારા વિચારો જણાવશો?

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: