સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

Category Archives: વિચારમંથન

કો’ક તો જાગે – વેણીભાઈ પુરોહિત

આજના ઈમેલમાંથી મળેલી ગમી ગયેર્લી કવિતા…

આપણામાંથી કો’ક તો જાગે-
કો’ક તો જાગે !

**

હાય જમાને
ઝેરને પીધાંવેરને પીધાં,
આધીનનાં અંધેરને પીધાં,
કૈંક કડાયાં કેરને પીધાં-

આજ જમાનો અંતરાશે
એક ઘૂંટડો માગે –
સાચ-ખમીરનો ઘૂંટડો માગે :

આપણામાંથી કો’ક તો જાગે !

**

સોડ તાણી સહુ આપણે સૂતાં,
આપ ઓશીકે આપણાં જૂતાં,
ઘોર અંધારાં આભથી ચૂતાં-

ઘોર અંધારી રાત જેવી
ઘનઘોર તવારીખ સોરવા લાગે-

આપણામાંથી કો’ક તો જાગે !

**

કોઈ જાગે કે કોઈ ના જાગે
કોઈ શું જાગે ?
તું જ જાગ્યો તો તું જ જા આગે-

આપણામાંથી તું જ જા આગે….

 –  વેણીભાઈ પુરોહિત

nisyandan

આ લોગો પર ક્લિક કરી નવો અંક વાંચો….

જાગૃત થવાની વાત, અંધકાર સાથે ઝઝૂમવાની વાત……

અને…

એવા એક જાગૃત થયેલા દિવંગત  વીરલાની ઝઝૂમવાની વાત  અહીં….

પહોંચવું છે – ભગવતીકુમાર શર્મા

અધ:માં છું ને ઊર્ધ્વે પહોંચવું છે,
તળેટીથી યે શિખરે પહોંચવું છે.

– ભગવતીકુમાર શર્મા

     અંતર યાત્રાની વાત છે, એટલે ગમી ગઈ. પણ નીચેની કડી જરાક જુદી પડી જાય છે

કોઈ તારાને ખરતો રોકવાને,
મળે જો પાંખ આભે પહોંચવું છે.

     અહીં કોઈક ખરતા , ડૂબતા, અથડાતા જણને મદદ કરવાની મહત્વાકાંક્ષા/ આરજૂ ભલે અંતરયાત્રાના પલાયનવાદ કરતાં સાવ નિરાળી લાગે – પણ ગમી ગઈ.

આખી કવિતા આ રહી.

ચાતકની પ્યાસ

શ્રી દક્ષેશ કોન્ટ્રાક્ટરના ફેસ બુકના પાનાં પર આજે તેમની વર્ષ ગાંઠ નિમિત્તે મુલાકાત લેતાં આ પ્યાસ સૂકા ગળાને ભિંજવી ગઈ….

Chatak

મનની શક્તિ

    કસ્તુરીમૃગ મીઠી સુગંધ આવવાથી જંગલમાં ચારેબાજુ ડાફેરાં મારતાં શોધ્યા કરે છે કે આ સુગંધ ક્યાંથી આવી રહી છે. પરંતુ તેને ખ્યાલ આવતો નથી કે જે સુગંધ આવી રહી છે, તેનું મૂળ તેની પોતાની ડૂંટીમાં રહેલ કસ્તુરીમાં જ સમાયેલું છે.

     માણસને પણ કસ્તુરી મૃગ જેવું થયું છે. તે સફળતા અને સુખશાંતિ મેળવવા માટે બીજે બધે ડાફેરાં મારે છે, પણ તે મેળવવા માટેની શક્તિ ખુદ પોતાના મનની ગહેરાઈઓમાં જ છુપાયેલી હોય છે, તે રહસ્યની તેને ખબર હોતી નથી.

      માનવ મનમાં એટલી અપાર શક્તિ હોય છે કે જો દ્રઢપણે એમ વિચારવામાં આવે કે અમૂક કાર્ય ‘શક્ય છે’, તો પછી એ કાર્ય શક્ય થવાના ચાન્સીસ ખૂબ વધી જાય છે. દ્રઢ મનોબળથી ઘણા લોકોએ આશ્ચર્યજનક સિધ્ધિઓ પ્રાપ્ત કરી છે, એ બધા જાણે છે. પરંતુ તેનો અર્થ એવો નથી કે આવું અમુક વ્યક્તિઓ માટે જ શક્ય છે. વાસ્તવમાં કુદરતે દરેક વ્યક્તિને આવી શક્તિ આપેલી હોય છે. પરંતુ તે શક્તિ સુષુપ્ત અવસ્થામાં હોય છે, એટલે તેને જાગ્રત કરવાની જરૂર પડે છે. જે વ્યક્તિ આ સુષુપ્ત શક્તિને જાગ્રત કરી શકે છે, તે સફળતા પ્રાપ્ત કરી શકે છે. વળી આ શક્તિને જેટલી વધુ જાગ્રત કરી શકાય, એટલાં મોટાં પરિણામ મેળવી શકાય છે.


બહુ જ સરસ વાત. આ ચિંતનને અનુરૂપ 

પણ ઘણી બધા અભ્યાસ બાદ લખાયેલી વાત. વિગતવાર વાંચન અહીં …….

___૧___  ;     ___૨___   ;       ___૩___     ;

નિબિડ રાત પછી અજવાળાનું સુખ – વીનેશ અંતાણી

      મારું એક સામાન્ય સૂત્ર છે: ગમે તેવા ટ્રાફિકમાં રસ્તાની પેલી બાજુ પહોંચવા જગ્યા મળી જ જાય છે. આ સૂત્રમાં જાતઅનુભવ છે અને અન્ય લોકોને રસ્તો પાર કરતા જોવાનો અનુભવ પણ છે. જીવનમાં ઊભા થયેલા પડકારોના સમયમાં બીજી પણ એક વાત મારા મનમાં આવ્યા કરે કે ભવિષ્યમાં કોઈક સાંજ એવી આવશે જ્યારે હું મારા ઘરના હીંચકા પર નિરાંતે બેસીને વિચારતો હોઈશ કે જીવનમાં આવા મુશ્કેલ દિવસો પણ આવ્યા હતા. મૂળ વાત ગમે તેવી તકલીફને ધીરજપૂર્વક પાર કરી જવાની છે. કટોકટીની વચ્ચે હોઈએ ત્યારે દિશા સૂઝે નહીં, પરંતુ આકરા તાપમાં ખુલ્લા પગે ડામરની સડક પર ચાલવા જેવી પરિસ્થિતિમાં જ ક્યાંકથી છાંયડો મળી જાય છે. એક તિબેટી કહેવત છે કે સૂર્ય પ્રકાશિત હોય તો કોઈ પર્વત ઊંચો હોતો નથી, કોઈ કામ મુશ્કેલ હોતું નથી.

       –    વીનેશ અંતાણી

આખો લેખ અહીં વાંચો …

અનુભવની એરણ પર ઘડાયેલો આ ચિંતન લેખ બહુ જ ગમ્યો .

એકલતા અને એક લતા.

હવાની લહેરખી આવી,
જો એક લતા ફરફરી
આ કેવી બલિહારી સમયની!
એકલતા થરથરી.
પ્રતિભાબેન

નેટ મિત્ર શ્રી. હર્ષદ કામદારે આજે ઈમેલમાં આ રચના મોકલી .

શ્લેષ અલંકાર? Pun?

    એ ઉપરાંત ​ આ નાનકડી રચનાનું વિચાર ગાંભીર્ય  હલબલાવી ગયું.  રિટાયર થઈને અમેરિકામાં આવેલ આ જણને એકલતા બહુ જ અકળાવતી હતી. એ તો જેણે એ દખ વેઠ્યું હોય – તે જ સમજી શકે.

પણ….

એકલતાને પણ થરથરતી કરી શકાય છે.

આ જૂનું અવલોકન એની સાક્ષી પૂરે છે –

આજે સવારે પાર્કમાં ગયો; અને બાંકડા પર બેઠો. એક વૃદ્ધજન એના કૂતરાને ફેરવી રહ્યો હતો. થોડીવારે એ બન્ને વિદાય થઈ ગયા.

હું પાર્કમાં સાવ એકલો બેસી રહ્યો.

શું ખરેખર હું એકલો હતો?

ચારે બાજુ ઊંચા ઝાડ હવામાં ઝૂલી રહ્યાં હતાં. બાજુમાં મનને હરી લે તેવી, લીલી કુંજાર વિલસી રહી હતી. દૂર નાનકડા તળાવમાં બતકો અને હંસ તરી રહ્યાં હતાં.

એક ખિસકોલી સરકી, અને ભોય પડી રહેલા બ્રેડના સૂકા ટૂકડાને બે હાથે પકડી, ખાવા લાગી. ત્યાં એક પક્ષીએ ઘાસમાં ઊતરાણ કર્યું; અને એના ખોરાક – જીવડાંને ગોતવા લાગ્યું. થોડી થોડી વારે, એની ચાંચ હલતી દેખાઈ. જરૂર એને ભક્ષ્ય મળી જતું હતું.

કેટકેટલાં જીવન વિલસી રહ્યાં હતાં? કેટકેટલાં હોવાપણાં ધબકી રહ્યાં હતાં; શ્વસી રહ્યાં હતાં?

અને હું માનતો હતો કે, હું એકલો છું!

એ જ ભાવ અને એ અનુભવને ઉજાગર કરતાં બે ચિત્રો – આ જ બ્લોગ પરથી…

જિંદગી

Life100

બરાબર વંચાતું નથી ને? લો , ટાઈપ કરું …

જિંદગી !

શું સંબોધન કરું? 

પણ કેટલું ટાઈપ કરું? બહુ લાંબું છે.  મૂળ થાનકે જ વાંચી લો ને !

life101

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો.

અને….

આના લેખકની લેખિની જેટલી ધારદાર સૌ કોઈની અભિવ્યક્તિ ન હોય છતાં પણ, એમાં વ્યક્ત થયેલ પ્રશ્ન અને આક્રોશ મારો, તમારો, સૌ કોઈનો છે.

કદાચ…. એ શોધના અંતે મળતો સંતોષનો ઓડકાર છે…

આ ક્ષણમાં જીવતાં થઈએ. 

જીવન શું છે ? – ફાધર વાલેસ

pla00239

તેમના ફોટા પર ક્લિક કરી તેમનો પરિચય વાંચો.

 જીવન એક ખેતર છે. તે જૂઠું નહીં બોલે. તમે એને જેટલું આપો તેનાથી સોગણું કરીને તે પાછું આપે, પણ તમે કશું નહીં આપો તો એની પાસેથી તમને કશું નહીં મળે. જીવન ખોટું લગાડતું નથી અને ખુશામત પણ કરતું નથી. ચોખ્ખો હિસાબ છે, જેવું આપો તેવું મળે. જીવનને તમે શું શું આપ્યું છે ? સાચું કહો. જીવન પ્રત્યે તમને અવિશ્વાસ છે, કંજુસાઈ છે, નફરત છે. ઓછામાં ઓછું આપો અને ન છૂટકે આપો પછી જીવનમાં સારા પાકની આશા કેમ રખાય ?

     તમે ફરિયાદ કરો છો કે તમારું ભાગ્ય ઊઘડ્યું નહિ, જીવન ફળ્યું નહિ, તમે છેતરાયા છો, ભરમાયા છો, પણ તમારી ફરિયાદ સાચી નથી. ધરતી છેતરતી નથી. જીવન છેતરતું નથી. જીવન જૂઠું બોલતું નથી. જીવન તમને ફક્ત યાદ દેવરાવે છે કે તમે કશું આપ્યું જ નથી. ક્યાં પ્રેમ કર્યો છે, ક્યાં સાહસ કર્યું છે, ક્યાં ભોગ આપ્યો છે, ક્યાં શ્રદ્ધા રાખી છે ? તમે ઝંપલાવ્યું નથી, અજમાવ્યું નથી, જીવન હોડમાં મૂક્યું નથી. પછી બદલામાં શું મળે ? તમે તમારી નિરાશા બતાવો એમાં તમે તમારા જીવનનો ગૂનો કબૂલ કરો છો અને જાહેર કરો છો. કારણ કે તમે જીવનમાં ખરેખર સાચી મૂડી રોકી હોત તો એનું મબલક વ્યાજ તો તમને મળી ચૂક્યું હોત. જીવન જૂઠું બોલતું નથી.

સાભાર – શ્રી. જીતેન્દ્ર પાઢ

What is spiritual maturity?

CourtesyShri Vinod Bhatt

  1. Spiritual Maturity is when you stop trying to change others, …instead focus on changing yourself. 

  1. Spiritual Maturity is when you accept people as they are. 

  1. Spiritual Maturity is when you understand everyone is right in their own perspective. 

  1. Spiritual Maturity is when you learn to “let go”. 

  1. Spiritual Maturity is when you are able to drop “expectations” from a relationship and give for the sake of giving. 

  1. Spiritual Maturity is when you understand whatever you do, you do for your own peace. 

  1. Spiritual Maturity is when you stop proving to the world, how intelligent you are. 

  1. Spiritual Maturity is when you don’t seek approval from others. 

  1. Spiritual Maturity is when you stop comparing with others. 

  1. Spiritual Maturity is when you are at peace with yourself. 

  1. Spiritual Maturity is when you are able to differentiate between “need” and “want” and are able to let go of your wants. 

       and last but most meaningful ! 

  1. You gain Spiritual Maturity when you stop attaching “happiness” to material things.

ટકોરા

કેમ આ નવું અવલોકન છે એમ લાગ્યું ને? પણ ના , એમ નથી .  તો શું  છે?

davda

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો.

શ્રીમતિ સુનંદા પટેલની આ કલ્પના બહુ જ ગમી.

અને ઉમાશંકર જોશીના ટકોરા યાદ આવી ગયા…..

mavji

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો.