સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

૪૭-હકારાત્મક અભિગમ-સમભાવ- રાજુલ કૌશિક

સાચી હોય કે ખોટી… પણ વાત સમજવા જેવી છે.

"બેઠક" Bethak

પ્રત્યેક વ્યક્તિના જીવનમાં અલગ અલગ તબક્કા આવતા જ હોય છે અને આવતા જ રહેવાના. ક્યારેક ચડતી- ક્યારેક પડતી. ક્યારેક સુખના હિંડોળે તો ક્યારેક તકલીફોના ચક્કરે. મોટાભાગે એવું બને કે દુઃખમાં કે તકલીફમાં કોઇના સાથ કે સધિયારાની આવશ્યક્તા જણાય પરંતુ સુખના હિંડોળે ઝૂલતા હોય ત્યારે ? ત્યારે તો આસપાસની વ્યક્તિઓ કે વાતાવરણ ક્યાંય કશું જ જાણે સ્પર્શતું જ ન હોય એમ માત્ર પોતાની મસ્તીમાં જ મગ્ન.

આવી જ રીતે બાપ કમાઈ અને થોડી આપ કમાઈથી ધનાઢ્ય બનેલો એક સાહસિક યુવાન ઉદ્યોગપતિ પોતાની પ્રગતિના પ્રતિક જેવી સાવ નવી મર્સિડિઝ લઈને શહેરના રસ્તેથી પસાર થઈ રહ્યો હતો. ગાડી અને યુવાન બંને પોતાની રફ્તારે જઈ રહ્યા હતા ત્યાં જ અચાનક કોઇ એક ખૂણેથી મોટો પત્થર આવીને ધડામ…..કરતો ગાડીના કાચ સાથે અથડાયો. અત્યંત મોંઘી ગાડીના કાચ પર મોટી મસ તિરાડ પાડતો એ પત્થર બોનેટ પર અથડાયો અને ત્યાં ય ગોબો પાડતો ગયો અને યુવાનના દિલ પર તો વળી અસંખ્ય તિરાડો પડી ગઈ.

ગાડીને બ્રેક મારીને…

View original post 410 more words

એકલતા અને એક લતા.

હવાની લહેરખી આવી,
જો એક લતા ફરફરી
આ કેવી બલિહારી સમયની!
એકલતા થરથરી.
પ્રતિભાબેન

નેટ મિત્ર શ્રી. હર્ષદ કામદારે આજે ઈમેલમાં આ રચના મોકલી .

શ્લેષ અલંકાર? Pun?

    એ ઉપરાંત ​ આ નાનકડી રચનાનું વિચાર ગાંભીર્ય  હલબલાવી ગયું.  રિટાયર થઈને અમેરિકામાં આવેલ આ જણને એકલતા બહુ જ અકળાવતી હતી. એ તો જેણે એ દખ વેઠ્યું હોય – તે જ સમજી શકે.

પણ….

એકલતાને પણ થરથરતી કરી શકાય છે.

આ જૂનું અવલોકન એની સાક્ષી પૂરે છે –

આજે સવારે પાર્કમાં ગયો; અને બાંકડા પર બેઠો. એક વૃદ્ધજન એના કૂતરાને ફેરવી રહ્યો હતો. થોડીવારે એ બન્ને વિદાય થઈ ગયા.

હું પાર્કમાં સાવ એકલો બેસી રહ્યો.

શું ખરેખર હું એકલો હતો?

ચારે બાજુ ઊંચા ઝાડ હવામાં ઝૂલી રહ્યાં હતાં. બાજુમાં મનને હરી લે તેવી, લીલી કુંજાર વિલસી રહી હતી. દૂર નાનકડા તળાવમાં બતકો અને હંસ તરી રહ્યાં હતાં.

એક ખિસકોલી સરકી, અને ભોય પડી રહેલા બ્રેડના સૂકા ટૂકડાને બે હાથે પકડી, ખાવા લાગી. ત્યાં એક પક્ષીએ ઘાસમાં ઊતરાણ કર્યું; અને એના ખોરાક – જીવડાંને ગોતવા લાગ્યું. થોડી થોડી વારે, એની ચાંચ હલતી દેખાઈ. જરૂર એને ભક્ષ્ય મળી જતું હતું.

કેટકેટલાં જીવન વિલસી રહ્યાં હતાં? કેટકેટલાં હોવાપણાં ધબકી રહ્યાં હતાં; શ્વસી રહ્યાં હતાં?

અને હું માનતો હતો કે, હું એકલો છું!

એ જ ભાવ અને એ અનુભવને ઉજાગર કરતાં બે ચિત્રો – આ જ બ્લોગ પરથી…

ઊંટ અને વેપારી

એક સરસ મજાની દ્ર્ષ્ટાંત કથા…

Hadd Hai Yaar

બઉ ટાઈમ પેલા ની વાત છે. ભારત ના કોઈ રણ વિસ્તાર માં એક મોટો ઓલિયો સંત હતો. લોકો એ એના વિશે ઘણી વાતો સાંભળી તી. સંત ની અનેક ખૂબી માં ની એક ખૂબી એ હતી કે એ કોઈ જગ્યા પર બઉ વધુ સમય રેતો નતો. એ તો ફરતો રામ હતો ને સાથે એના અનુયાીઓ અને રણ મા ફરતો એટલે ઊંટ નો કાફલો પણ.

એક વખતે એણે એક ગામ આગળ ધામો નાખ્યો. ધીમે ધીમે ચારે બાજુ આ સંત ની વાતો થવા લાગી ને આજુ બાજુના ગામ માંથી લોકો એને મળવા આવવા લાગ્યા.

નજીક ના જ એક ગામ માં એક મોટો વેપારી રેતો તો. એની પાસે તો શું નતું! મોટું ઘર, ધીકતો ધંધો, નોકર ચાકર ને બધું જ એની પાસે હતું પણ તો ય એ ક્યારેય બઉ ખુશ નો દેખાતો. અંદર ને અંદર કઈક હતું જે એને કણસતું તું.

આ વેપારી એ જ્યારે સાંભળ્યું કે કોઈક મોટો સંત આપણા ગામ પાસે આવ્યો…

View original post 428 more words

જિંદગી

Life100

બરાબર વંચાતું નથી ને? લો , ટાઈપ કરું …

જિંદગી !

શું સંબોધન કરું? 

પણ કેટલું ટાઈપ કરું? બહુ લાંબું છે.  મૂળ થાનકે જ વાંચી લો ને !

life101

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો.

અને….

આના લેખકની લેખિની જેટલી ધારદાર સૌ કોઈની અભિવ્યક્તિ ન હોય છતાં પણ, એમાં વ્યક્ત થયેલ પ્રશ્ન અને આક્રોશ મારો, તમારો, સૌ કોઈનો છે.

કદાચ…. એ શોધના અંતે મળતો સંતોષનો ઓડકાર છે…

આ ક્ષણમાં જીવતાં થઈએ. 

જીવન શું છે ? – ફાધર વાલેસ

pla00239

તેમના ફોટા પર ક્લિક કરી તેમનો પરિચય વાંચો.

 જીવન એક ખેતર છે. તે જૂઠું નહીં બોલે. તમે એને જેટલું આપો તેનાથી સોગણું કરીને તે પાછું આપે, પણ તમે કશું નહીં આપો તો એની પાસેથી તમને કશું નહીં મળે. જીવન ખોટું લગાડતું નથી અને ખુશામત પણ કરતું નથી. ચોખ્ખો હિસાબ છે, જેવું આપો તેવું મળે. જીવનને તમે શું શું આપ્યું છે ? સાચું કહો. જીવન પ્રત્યે તમને અવિશ્વાસ છે, કંજુસાઈ છે, નફરત છે. ઓછામાં ઓછું આપો અને ન છૂટકે આપો પછી જીવનમાં સારા પાકની આશા કેમ રખાય ?

     તમે ફરિયાદ કરો છો કે તમારું ભાગ્ય ઊઘડ્યું નહિ, જીવન ફળ્યું નહિ, તમે છેતરાયા છો, ભરમાયા છો, પણ તમારી ફરિયાદ સાચી નથી. ધરતી છેતરતી નથી. જીવન છેતરતું નથી. જીવન જૂઠું બોલતું નથી. જીવન તમને ફક્ત યાદ દેવરાવે છે કે તમે કશું આપ્યું જ નથી. ક્યાં પ્રેમ કર્યો છે, ક્યાં સાહસ કર્યું છે, ક્યાં ભોગ આપ્યો છે, ક્યાં શ્રદ્ધા રાખી છે ? તમે ઝંપલાવ્યું નથી, અજમાવ્યું નથી, જીવન હોડમાં મૂક્યું નથી. પછી બદલામાં શું મળે ? તમે તમારી નિરાશા બતાવો એમાં તમે તમારા જીવનનો ગૂનો કબૂલ કરો છો અને જાહેર કરો છો. કારણ કે તમે જીવનમાં ખરેખર સાચી મૂડી રોકી હોત તો એનું મબલક વ્યાજ તો તમને મળી ચૂક્યું હોત. જીવન જૂઠું બોલતું નથી.

સાભાર – શ્રી. જીતેન્દ્ર પાઢ

શહરનામા

…….સરૂપ ધ્રુવ પ્રતિબદ્ધ સામાજિક-રાજનૈતિક કવયિત્રી, નાટ્યલેખક અને સાંસ્કૃિતક કર્મશીલ છે. અમદાવાદના ઇતિહાસ પરનાં તેમનાં તદ્દન નવાં પુસ્તક ‘શહરનામા’ વિશે વક્તવ્યોનો કાર્યક્રમ આવતી કાલે થશે. સરૂપબહેને ચાર ખંડોમાં લખેલાં ગુજરાતના ઇતિહાસ ‘સફરનામા’ની જેમ ‘શહેરનામા’ પણ નોખી રીતે  લખાયું છે.

      અહીં પણ યુવક-યુવતીઓ કરેલા અમદાવાદના સફર રૂપે શહેરનો ઇતિહાસ છસો પાનાંમાં નિરુપાયો છે. યુવા મંડળી શહેરનાં સંખ્યાબંધ વિસ્તારો અને ઓછાં જાણીતાં સ્થળે જાય છે. માર્ગદર્શકો રચના અને ચિંતન સાથે મંડળીનો કુતૂહલભર્યો સંવાદ સતત ચાલે છે, તેમાંથી ઇતિહાસ ઉઘડતો રહે છે.


     અમદાવાદ શહેરના ઈતિહાસ વિશે સરસ, સ-રસ પુસ્તક વિશે ‘ઓપિનિયન’ પર….

Shaharnama

આ મુખ પૃષ્ઠ પર ક્લિક કરો.

શ્રીમતિ સરૂપ ધ્રુવનો પરિચય

હવે અનિરુદ્ધ ભાઈ નથી

anirudh

    ગાંધીનગરથી પ્રકાશિત થતા ‘ન્યુઝ ઓફ ગાંધીનગર’ દૈનિક તેમજ ‘જન ફરિયાદ’ સાપ્તાહિકના તંત્રી શ્રી. પ્રદીપ રાવળના પિતાશ્રી અનિરૂદ્ધ ભાઈ અવસાન પામ્યા છે.

    પરમ કૃપાળુ પરમાત્મા સદગતના આત્માને પરમ શાંતિ અર્પે એવી પ્રાર્થના આપણે કરીએ.

anirudh_1

‘ન્યુઝ ઓફ ગાંધીનગર’ માં સદગતને શ્રદ્ધાંજલિ

sincere-condolences-autumn-leaves-main


નોંધ – 

    શ્રી. પ્રદીપભાઈ રાવળ અવાર નવાર ઈમેલથી તેમના દૈનિકની પી.ડી.એફ. ફાઈલ મોકલી મિત્રોને રોજબરોજના સમાચારોથી વાકેફ કરતા રહે છે.

anirudh_2

અને આ સાપ્તાહિકના તંત્રી પણ છે –

jf

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો

 

 

ઈ-વિદ્યાલય – નવો દેખાવ

ઈ-વિદ્યાલયને નવાં રૂપ રંગ આપવાનું કામ સ્ટુડિયોમાં ધમાધોકાર ચાલી રહ્યું છે,

ત્યારે આજનું એનું મુખડું …

ev_HG_1

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરી, ત્યાં પહોંચો…

 

ઈ-વિદ્યાલય વિશે એક વિનંતી

સૌ મિત્રોને …

    ઈ- વિદ્યાલયની વેબ સાઈટ ક્રેશ થયા પછી, અને બે નાનાં બાળકો હોવાના કારણે ઈ-વિદ્યાલયની સંચાલક શ્રીમતિ હીરલ  શાહ અસમંજસમાં પડી ગઈ હતી કે, ‘હવે શું કરવું?’ તેણે યુ-ટ્યુબ પર શિક્ષણાત્મક વિડિયો બનાવવાનું કામ અદભૂત છે.

      હવે ઈ-વિદ્યાલયનો નવો બ્લોગ બનાવવામાં આવ્યો છે. આ રહ્યો .

eV_hdr1

આ શિર્ષક પર ક્લિક કરો.

   તેના ઉત્સાહમાં વધારો કરવા ઈ-વિદ્યાલયના આ નવા સ્વરૂપને મઠારવા છેલ્લા અઠવાડિયાથી મચી પડ્યો છું.

     એક નવી વાત અને તમને જરૂર ગમશે…..

    આજથી ઈ-વિદ્યાલય પર બે નવા વિભાગ શરૂ કર્યા છે. મારો અન્ય જગ્યા પરનો ખજાનો હવે દેશનાં બાળકોને મળશે.

    એક વિનંતી કરવાની કે, આ નવી સાઈટની બને તેટલા લોકોને ( દેશમાં) જાણ કરશો? તેમનાં ઉછરતાં બાળકોને હકારાત્મક દિશામાં વાળવાનો આ નિઃશુલ્ક પ્રયાસ છે. તમારો સાથ અને સહકાર મળશે, તો એ વ્યાપક બની શકશે. એ મદદ માટે આ વિનંતી છે.
 
    સબસ્કાઈબ કરવાની સગવડ તરફ પણ ધ્યાન દોરશો , તો તેમને email update automatically મળશે.
    આ સત્કાર્યમાં મદદરૂપ થવા તમારા સમ્પર્કમાં હોય તેવા મિત્રોને આ બાબતની જાણ કરશો ?  તમારા બ્લોગ પર આ પોસ્ટ રિબ્લોગ કરીને પણ તમે આ ખબરનો વ્યાપ કરી શકશો.

જરા તો નજીક આવ – અમર પાલનપુરી, ગઝલાવલોકન

છે પ્રેમનો સવાલ, જરા તો નજીક આવ !
ઊભી ન કર દીવાલ, જરા તો નજીક આવ !

આખી ગઝલ અહીં 

સરસ ગઝલ , સરસ શબ્દો.

     પ્રેમ સંબંધ હોય તો પણ અંતર હોય છે – એની વ્યથા. સૌની એ કથા. બધે આમ જ બનતું હોય છે. વિજાતીય પ્રેમ સંબંધ હોય કે બે મિત્રો વચ્ચેનો – એ બહુ ટકતો નથી હોતો. આમ તો આપણે ઘેરથી મિત્રોને શોધવા જ નીકળતા હોઈએ છીએ. પણ કોણ જાણે કેમ ? – દુશ્મની દ્વાર ઠોકતી ઘુસી જતી હોય છે.

      કશું જ અંતર ન રહે – તેવો પ્રેમસંબંધ પ્લેટોનિક જ હોય છે, લયલા- મજનૂ કે હીર રાંઝા કથાઓમાં જ રહેતાં હોય છે. સામાન્ય જીવનમાં લગ્ન પહેલાં જે સ્વર ઘંટડી વાગતી હોય તેવો મધુર લાગતો હોય છે – એ મોટા ભાગે કર્કશ અને માંગણીઓથી ઘોંઘાટિયો કેમ લાગવા માંડે છે? કેમ નાની નાની વાતો પર ઘેર ઘેર યુદ્ધો ખેલાય છે? બેડરૂમ ડિપ્લોમસી ! કેમ પ્રસન્ન દામ્પત્ય જવલ્લે જ જોવા મળે છે?

    કદાચ એમ હશે કે, આખો સમાજ પ્લેટોનિક બની જાય તો કોઈ વાર્તા કે કવિતા  લખાય  જ નહીં !

ખેર…

જે છે તે આ છે!