સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

કોરોના – હાઈકૂ

કોરોના શાપ?
કે દૈવી પયગામ ?
‘સ્વ’ને જાણવા.

ગુગમ – ગુજરાતી ગરિમા મંચ

સેલફોનના વધતા જતા ઉપયોગ સાથે ઈમેલ વ્યવહાર બહુ સીમિત બની ગયો છે. એવી જ હાલત મોટા ભાગની ગુજરાતી વેબ સાઈટો અને બ્લોગોની છે. આથી ૯ ડિસેમ્બર – ૨૦૧૯ ના રોજ નીચે દર્શાવેલ લોગોવાળું  વોટ્સ એપ ગ્રુપ ચાલુ કરવામાં આવ્યું છે.  એનું આ શ્વેતપત્ર વાંચવા વિનંતી છે –
https://gujaratigarima.blogspot.com/2020/01/blog-post.ht

એમાં સોશિયલ મિડિયાની  ચીલાચાલુ રીત રસમ કરતાં એક નવો જ અભિગમ રાખવામાં આવ્યો છે. 

    જો કોઈ મિત્ર એમના મિત્રને જોડાવા કહે અને તે કબૂલ થાય તો જ એમાં એમને ઉમેરવા. નવા જોડાનાર મિત્રે ગુગમની કોઈ એક પ્રવૃત્તિમાં ભાગ લેવો જોઈએ અને નીચેની બાબતો અંગે સંયમ પાળવો જોઈએ –

૧.    કોઈ પણ  જાતની બાબત ફોર્વર્ડ કરવા પર પ્રતિબંધ

૨.    કોઈ પણ  જાતની પ્રશંસા કે ટીકા ( Likes, eMoji પણ )ની  જાહેરમાં અભિવ્યક્તિ પર પ્રતિબંધ

૩.     પોતાની રચના મૂકવા પર પણ પ્રતિબંધ 

  તો તમને થશે કે, વ્યવહાર શી બાબત અંગે ?  આ રહ્યા નવા નૂસખા –

     ગુજરાતની ગરિમા ઉજાગર કરે તેવી નીચેની બાબતો 

ક)      સોમવાર – ઈતિહાસ/ પુરાતત્વ/ કળા અંગેની ક્વિઝ

ખ)     મંગળવાર –  શબ્દ રમત

ગ)     ગુરૂવાર – જનરલ ક્વિઝ

ઘ)     શુક્રવાર  સાહિત્ય ક્વિઝ

ચ)     વાચિકં – જાહેર કરવામાં આવે તે વિષય પર સભ્ય મહત્તમ બે મિનિટની વોઈસ ક્લિપ મોકલે. મળેલ સૌ સંદેશ પરથી વિડિયો બનાવવામાં આવી યુટ્યુબ પર તરતો મૂકવામાં આવે છે. 

છ)     શનિવાર –  કોઈ એક ગુજરાતી  કલાકારનો પરિચય

જ)     રવિવાર – કોઈ એક સેવાલક્ષી ગુજરાતી સંસ્થાનો પરિચય

ઝ)     અવારનવાર કોઈ એક ચિત્ર / વિડિયો / શેર કે વિચાર પર ચર્ચા ચોરો

ટ)    તંત્રી ( સુરેશ જાની) ની પરવાનગી લીધા બાદ ગુજરાતની ગરિમાને ઉજાગર કરે તેવા સમાચાર 

ઠ )  કોઈ નવી સામૂહિક પ્રવૃત્તિ શરૂ કરવા કોઈ સભ્યને ઉમંગ થાય અને તંત્રીને જાણ કરે અને યોગ્ય લાગે તો તે પણ સહર્ષ શરૂ કરવામાં આવશે.

ડ)   ગુજરાતીમાં લખાણ માટે આગ્રહ નથી, પણ તેમ કરવું આવકાર્ય છે.

      વાચિકં માં ભાગ લેવા પાંચ દિવસનો અને બીજી કોઈ  વર્કશોપમાં ભાગ લેવા ત્રણ દિવસનો સમય આપવામાં આવે છે – અને તે પણ તેના સંચાલકને અંગત રીતે જ મોકલવાનો હોય છે. માત્ર ચર્ચા ચોરો જ જાહેર પ્રવૃત્તિ હોય છે. 

   હાલ ગ્રુપમાં ૧૫ સક્રીય સભ્યો છે. પણ  ગુગમના આ વિચારનો વ્યાપ થાય એ હેતુથી વધારે સભ્યો ઉમેરવાનો વિચાર છે.  પણ સભ્ય સંખ્યા ૫૦ થી વધારે વધવા દેવામાં નહીં આવે. જો કોઈ અઠવાડિયામાં વ્યસ્તતાના કારણે સભ્ય ભાગ ન લઈ શકે, તો તે ગનીમત;  પણ જો એક મહિના સુધી આમ  ચાલુ રહે તો એડમિન તરફથી તેમનું ધ્યાન દોરવામાં આવશે.

    જો તમને આ બાબતો  યોગ્ય લાગતી હોય અને જોડાવા વિચાર હોય તો મને તમારો સેલ ફોન નં. આપવા વિનંતી છે.  આશા  છે કે, ગુગમની ભાવના અને ઉદ્દેશને ઉજાગર કરવાના આ અભિયાનમાં તમે જોડાશો. તમારા મિત્રોને પણ આની જાણ કરશો , તો આભારી થઈશ.

આજનો દિવસ મજામાં ગયો? – ઈકિગાઈ

સાભાર – શ્રી. ઉત્તમ ગજ્જર

દક્ષિણ જાપાનના ઓકીનાવા ટાપુઓના ૧૦૦ + ઉમર વાળા વયસ્કોની જીવન જીવવાની રીત

નેટમિત્ર ઉત્તમ ગજ્જર અવારનવાર એમના વાંચનમાંથી ગમેલી વાતો મોકલે છે. આજે મોકલેલ આ વાત બહુ જ ગમી ગઈ. આખો લેખ નીચેની .pdf ફાઈલ ડાઉનલોડ કરીને વાંચો.

શોધ

શોધ,શોધ… સતત શોધ
કશું ન મળે, એ હરખ શોધ.

આ ટચૂકડી રચના પર લાંબું અવલોકન….

   આપણા બધા હરખ વસ્તુ પ્રધાન હોય છે. નિર્ભેળ આનંદ એક કાલ્પનિક ચીજ હોય છે. પણ અનુભવે એ સમજાય છે કે,  વસ્તુ મળવાની સાથે જ આનંદ ઓસરી જતો હોય છે અને નવી ચીજની લાલસા તરત જન્મ લે છે.
એટલે, મને એવા હરખની શોધ છે, જેમાં કશું ય ન મળવાની પૂરી ગેરંટી હોય! – 

કંકોતરી – શરદ શાહ

બીજી ઓક્ટોબર. ગાંધી જયંતિ. પણ પ્રાઇવેટ નોકરીમા રજા થોડી હોય? નોકરી પરથી છુટી પંકજ સીધો ઘેર આવ્યો. પત્નીએ દરવાજો ખોલ્યો કે ખોલતાની સાથે પ્રશ્નોની ઝડી વરસી.

” સુલુ (સુલોચના) એક કંકોતરી ટ્રિપાઇ પર રહી ગઇ હતી, એ ક્યાં છે? તારા હાથમાં આવી? મને યાદ છે ત્યાં સુધી મેં ત્યાં જ મૂકી હતી. તેં લઇને કબાટમાં તો નથી મૂકીને?.

” સુલોચના, ” કોની હતી? તે આમ હાંફળા ફાંફળા થાઓ છો?”

“અરે,મારા શેઠના છોકરાના પાંચમીએ લગન છે તેની કંકોતરી હતી.”

“તે એમા આમ રઘવાયા શું કામ થાઓ છો. મળી જશે. અને ન મળેતો કાલે ઓફીસમાથી બીજાને આપેલ હોય તેનો મોબાઈલ માં ફોટો પાડી લેજો્”

“સુલુ, એ વાત નથી. ગઇકાલે શેઠે પગારના વીસ હજાર આપેલા તે પણ મેં એમાં મૂકેલા.

” “પીળા રંગનુ કવર હતું?”

“હા, હા એ જ.” પકજ બોલ્યો.

“હાય રામ. આજે જ મેં પસ્તીવાળાને પસ્તી આપી તેમા પૂંઠા, નકામી નોટો, છુટ્ટા કાગળો, જાહેરાતના ચોપાનિયા બધુ છાપાઓની વચ્ચે ઘુસાડી આપી દીધું. મુઓ, છાપાની પસ્તીના બાર રુપિયા અને આવા કાગળોના બે રુપિયા જ આપે છે. એટલે હું તો દરવખતે પસ્તી આપું ત્યારે આવું બધુ છાપામા ઘુસાડી દઉં. જરુર એ પીળુ કવર પસ્તીવાળાને અપાઇ ગયું છે.”

સુલોચનાએ ડર સાથે કથની કહી. પંકજની નીચેથી ધરતી સરકી ગઇ.

” અરે, હવે આ મહિને રોહિતની સ્કુલની ફી, કિરાણાનુ બીલ, લાઇટ, દુધ, છાપાના પૈસા કેમ ચુકવશું?

ઘરનુ વાતાવરણ ગમગીન થઇ ગયું . સાંજનુ ન વાળુ કરી શક્યા કે ન રાત્રે સૂઇ શક્યા. બીજે દિવસે ઓફીસના બીજા કર્મચારીઓ પાસે ઉધાર માંગી કરીને દસેક હજાર ભેગા કર્યા. થોડા ઘણા સુલોચનાએ બચાવેલ અને બીજા બેંકમા બચતમાંથી ઉપાડી વીસ હજારનો મેળ કર્યો.

આજે પાંચમીએ શેઠના છોકરાના લગનમા જવા બસમા જ ગયા. હોલના પગથિયા ચઢતાતા ત્યાં એક આધેડ વયનો માણસ સામે આવ્યો અને બોલ્યો, ” બેન તમે શારદા સોસાયટીમાં રહો છો?

એક અજાણ્યા માણસનો સવાલ સાંભળી સુલોચનાબેન ઘડી ખચકાઇને બોલ્યા,

“હા,”

ત્યાં તો બીજો સવાલ આવ્યો. , ” તમે બે ત્રણ દિવસ પહેલા પસ્તી આપી હતી?”

સુલોચના અને પંકજના કાન ઉંચા થઇ ગયા. અને સુલોચનાબેને કહ્યું,

“હા”.

“બેન એ પસ્તીવાળો હું જ છું. અહીં લગનમા આવીને તમને શોધવાના હતા એટલે દાઢી કરાવી, મારા ભાણેજ જમાઇને ત્યાં થી લગનમા શોભે તેવા કપડા પહેરીને આવ્યો ને એટલે તમે મને ઓળખી નહીઁ શક્યા. પણ રાત્રે છાપાની પસ્તીમાંથી પૂંઠા ને કાગળો છુટા પાડતો હતો ત્યારે આ એક કંકોતરી નીકળી. બેન લોકો છાપા ભેગા આવા કાગળો નાખી દેતા હોય છે જે અમારે રોજ છુટા કરીને ફક્ત છાપા જ વહેપારીને આપીએ તો પૂરતા પૈસા આપે. નહીં તો ૨૦%ઓછા આપે. કંકોતરી વજનદાર લાગી એટલે મેં ખોલી તો અંદરથી વીસ હજાર રુપિયા નીકળ્યા. કકોતરીની તારિખ જોઇ તો પાંચમી હતી. એટલે થયું કે જેમની પસ્તીમાંથી આ કંકોતરી નીકળી છે તે લગનમા આવશે. એટલે તેમને લગ્નના હોલ પર શોધી કઢાશે. એટલે હું અહી તમને શોધવા જ આવ્યો.”

એમ કહેતા એ પસ્તીવાળાએ પોતાના પાકિટમાંથી પેલી કંકોતરી કાઢી ને સુલોચનાબેનના હાથમા મૂકી. ઝટ પંકજે કંકોતરીનુ કવર ખોલી વીસ હજાર જોતાની સાથે ખુશ ખુશ થઇ ગયો. વીસ હજારમાંથી એક હજાર પસ્તીવાળાને આપવા હાથ લંબાવ્યો,

પણ પસ્તીવાળાએ હક વગરના પૈસા ન લીધા તો ન જ લીધા.

વાંચનમાંથી ટાંચણ

વાંચતાં ગમી ગયેલી કોઈક કોઈક સામગ્રી સૌને વહેંચવા ઘણી વખત મન થતું. હવે એ વિચાર ‘વેબ ગુર્જરી’ પર અમલમાં મૂક્યો –

અલગારી રખડપટ્ટીહાદઝા
એક મંદિરની શોધમાં – ૧ એક મંદિરની શોધમાં – ૨
ઉત્તર કોરિયાનો ખિસ્સાકાતરૂઅમૂર્ત કળાનો પિતામહ

આનું નામ છે….. સાચી માનવસેવા

સાભાર – શ્રી. જગદીશ દફ્તરી
ફોટા માટે – ‘આપણું ભાવનગર’

તમે માનશો નહી; ભાવનગરની સિવિલ હોસ્પિટલ કરતા એક ગામડાની હોસ્પિટલમાં રોજની OPD [આઉટ પેશન્ટ ડીપાર્ટમેન્ટ] 1000  થી વધુ થાય છે. રોજના 25 થી વધુ ઓપરેશન થાય છે. સુરતમાં 500 કરોડ કરતા વધુ ખર્ચથી બનેલી કિરણ હોસ્પિટલ કરતા પણ વધુ OPD થાય છે. સુરતથી રોજના અસંખ્ય દર્દીઓ આ ગામડાની હોસ્પિટલમાં સારવાર માટે આવે છે.

ભાવનગર જિલ્લાના ઉમરાળા તાલુકાના ટીંબી ગામની નિર્દોષાનંદજી માનવસેવા હોસ્પિટલની આ વાત છે. આ હોસ્પિટલની વિશેષતા શું છે? અહીં સર્જરી થાય છે. પ્રોસ્ટેટ/થાઈરોઈડ/એપેન્ડિક્સ/આંતરડા, નાક, કાન, ગળા/સીઝેરિયન/મોતિયા/ઝામર/ઓર્થોપેડિક/મણકા/ફેફસા/ગર્ભાશયની કોથળી વગેરે.

સુવિધાઓ શું છે? 24 કલાક ઈમરજન્સી સારવાર/અધ્યતન લેબોરેટરી/ફીઝિયોથેરાપી/ફેકો મશીન/ફિટલ ડોપ્લર/ઓટો રીફેક્ટોમીટર/લેસર મશીન/નવજાત બાળકો માટે વોર્મર/ ડિજિટલ એક્સ-રે/ડેન્ટલ એક્સ-રે/ટોનીમીટર/કલર ડોપ્લર/ઈકોકાર્ડિયોગ્રામ/TMT [ટ્રેડમિલ ટેસ્ટ]/હાર્ટએટેક માટેની થ્રોમ્બોલિસિસ – ડીફ્રિબ્રીલેશન; મોનિટરિંગ વગેરેની સુવિધા.

તમે નહી માનો; આ હોસ્પિટલમાં કેશ કાઉન્ટર જ નથી. ધર્મ/જ્ઞાતિ/જાતિના ભેદભાવ નહી; માત્રમાનવસેવા. સારવાર મફત. દવાઓ મફત. જમવાનું મફત. ઓપરેશનનો પણ કોઈ ચાર્જ નહી. દર મહિને 50 લાખનો ખર્ચ થાય છે. આ આરોગ્યધામ 9 જન્યુઆરી, 2011 માં 5 કરોડના ખર્ચે બન્યું. 

આનો વિચાર 2005 માં શિવરાત્રિના દિવસે ઢસા ખાતે સ્વામી નિર્દોષાનંદજીને આવ્યો. તેમ ણે જોયું કે પૈસાના અભાવે દર્દીઓના મોત થાય છે. તેમણે 8 વ્યક્તિઓનું ટ્રસ્ટ બનાવ્યું. પાસે એક રુપિયો નહી. નિર્દોષાનંદજી પૈસાને સ્પર્શ ન કરે. લાકડી અને કમંડળ તેની સંપતિ. સ્ટ્રસ્ટીઓ મૂંઝાય. નિર્દોષાનંદજીને પૂરો આત્મવિશ્વાસ; કહે : ‘માનવતા મોટી છે, થઈ જશે. માનવસેવા જ પ્રભુસેવા. દર્દી દેવો ભવ !”

નિર્દોષાનંદજીની સુવાસ તો જૂઓ – શરુઆતમાં જ 4 કરોડનો ફાળો થયો. દાતાઓ પણ કેવા? 2011 થી ખીમજીભાઈ દેવાણી દર મહિને 5 લાખ આપે છે. 13 આજીવન દાતાઓ છે; જે દર મહિને 1 લાખ આપે છે. બીજા પણ દાતાઓ છે. 31 ઓક્ટોબર, 2019 ના રોજ ભોજનાલયનું ખાતમુહૂર્ત છે; જે 4 કરોડના ખર્ચે તૈયાર થશે; તેના દાતા છે – ધનસુખભાઈ દેવાણી; એકલા જ. આ હોસ્પિટલને 9 વર્ષ એટલે કે 3000 દિવસ થયા; તેની ઊજવણી છે. અત્યાર સુધીમાં 14,36,257 OPD સારવાર; 37,453 સર્જરી; 5,84,437 અન્ય વિભાગોમાં સારવાર; 6,418 પ્રસૂતિઓ; 7,381 મોતિયા/ઝામર/વેલના ઓપરેશન અને 21,02,800 ભોજનાર્થીઓ

દર્દીઓને સવાર-સાંજ ગાયનું તાજું દૂધ. સગર્ભા મહિલાઓને શુદ્ધ ઘીની સુખડી અને ઓસડિયાયુક્ત પાક. પરમ પૂજ્ય ગુરુદેવ શ્રી નિર્દોષાનંદ સ્વામીજીને દિલથી નમન. તેમણે દર્દીઓને દેવ માની સાચી ભક્તિનું ઉદાહરણ સમાજને આપ્યું છે. તેઓએ ધાર્યુ હોત તો બહુ મોટું મંદિર કે આશ્રમ બાંધી શક્યા હોત. ભક્તોના દાનમાંથી ભોગ વિલાસ અને વૈભવી સુવિધાઓ ભોગવી શક્યા હોત. પણ ના, એમનું સાદું, સરળ ને શિવ પરાયણ જીવન હતું. તેમના જીવનમાંથી મારે, તમારે, કથાકારોએ બાપુઓએ, સ્વામીઓએ, દાદાઓએ, દીદીઓએ, ગુરુદેવોએ, ગાયકોએ, સાહિત્યકારોએ, સંતો, મહંતોએ પ્રેરણા લેવી જોઈએ. માત્ર મીઠી મીઠી ને સારી સારી વાતો કરવાથી કાંઈ ભગવાન રાજી નહી થાય, દેશ આગળ નાઆવે. તમારી નજીક કોઈ દર્દી સારવારના અભાવે મૃત્યુ ન પામે; એટલી તકેદારી લેશો.

સાગરનું ગીત – શ્રી. નરેન્દ્ર મોદી

મહાબલીપુરમના સમુદ્ર તટ પર માનનીય શ્રી, નરેન્દ્ર મોદીના અંતરમાં ઊભરેલી કવિતા

2AB

ગુજરાતી લેખ પર અંગ્રેજીમાં અને ગણિતને લગતું શિર્ષક? હા! સકારણ. થોડાક દિવસ પહેલાં એક મિત્રે માનનીય પ્રધાનમંત્રી શ્રી. નરેન્દ્ર મોદીએ આપેલ એક વ્યાખ્યાનનો વિડિયો મોકલ્યો હતો.

      તેમને જે વાત કહેવી હતી એની પુષ્ટિ માટે, તેમણે ગણિતના નીચેના સમીકરણનો એમાં ઉપયોગ કર્યો હતો.

     અહીં જે વાત કરવાની છે તે પણ તેમના મનની વાત જ છે! તેમણે આ સમીકરણનો ઉપયોગ ‘સહકાર’ની ભાવના અને ફાયદાને ઉજાગર કરવા અને  એનો પ્રસાર કરવા કર્યો હતો.  

     જો એકલો A કે  B  વૃદ્ધિ પામે તો તેનો વર્ગ થાય. પણ જો એ બે જણ મળીને, એકમેકના સહકારથી વિકાસ કરે તો  2AB  નું બોનસ એમાં ઉમેરાય. તેમના વિચારને આગળ ધપાવતાં …

      આમ સહકાર ઉત્તરોત્તર વધતાં ‘બોનસ’ વધારે ને વધારે વધતું જાય; એ વાત સાવ સ્પષ્ટ બની જાય છે.

   આપણે સૌ આપણા અંગત વિકાસને લક્ષ્યમાં રાખીને જ જીવન વ્યતિત કરવા, પ્રગતિના સોપાને આગળ ધપવા ટેવાયેલા છીએ. પણ કોઈ સમાજે સાગમટી હરણફાળ ભરવી હોય તો સહકારના  મહત્વને સ્વીકારવું, આત્મસાત કરવું જ રહ્યું.

     બીજા વિશ્વયુદ્ધમાં સાવ પાયમાલ થઈ ગયેલા જર્મની અને જાપાને જે અદભૂત વિકાસ સાધ્યો છે, તેમાં તેમના રાષ્ટ્રીય ખમીરનો તો આપણને પરિચય થઈ જ જાય છે, પણ અમેરિકાએ તે  માટે આપેલ સહકાર પણ પ્રસ્તુત બની જાય છે.

   જો ભારતે  વિશ્વસત્તાઓની હરોળમાં પ્રવેશ કરવો હોય અને

‘वसुधैव कुटुम्बकम् ‘   

અને આધ્યાત્મિક જીવન શૈલીની ભાવનાને વિશ્વવ્યાપી બનાવવી હોય તો 2AB  સમજવું પડશે; અપનાવવું પડશે.

કરોડવતી

કરોડપતિ તો હવે ઘણા છે , પણ આ કરોડવતી કોણ?

આ રહી…….

આ લોગો પર ક્લિક કરો.