સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

1054- કેન્સરને હંફાવવાની શૌર્યકથા …… રમેશ તન્ના

એક વખત ગુજરાત સમાચાર વતી જાણીતા હાસ્યલેખક અશોક દવે તેની ખબર પૂછવા ગયા. એ તો અર્ચનનો પ્રસન્ન મિજાજ જોઈ જ રહ્યા. તેમને થયું હશે કે અર્ચનને કેન્સર નથી થયું, પણ કેન્સરને અર્ચન થયો લાગે છે.
—-
અર્ચને કેન્સરને હરાવ્યું છે. સરસ રીતે, મસ્ત રીતે, અઢી વર્ષની પ્રસન્નકર લડત આપીને હરાવ્યું છે.
દવાઓએ પોતાનું કામ કર્યું જ હશે.
દુઆઓએ પણ પોતાની ભૂમિકા ભજવી જ હશે.
પણ મૂળ વાત છે જીવનનાયકના મક્કમ નિર્ધારની.
તેના પોઝિટિવ મિજાજ અને રુઆબની.

વિનોદ વિહાર

કેન્સરને હંફાવવાની શૌર્યકથા-રમેશ તન્ના

આજે ગુજરાતના લાડકા બહુમુખી કળાકાર અર્ચન ત્રિવેદીનો 51મો જન્મદિવસ છે અને મારે મિત્રો સાથે તેની કેન્સરને હરાવવાની પ્રેરક કથા વહેંચવી છે. કથા થોડીક લાંબી છે, પણ તેનો એક એક વર્ડ ફોરવર્ડ કરવાનું મન થાય તેવો પ્રેરક છે. પોઝિટિવીટીની કેટલી જબરજસ્ત તાકાત હોય છે તેનું આ ઉત્તમ ઉદાહરણ છે.
પોઝિટિવીટીની આ કથા અમદાવાદની પોળો જેવી છે. એક પોઝિટીવ પોળમાંથી બીજીમાં જવાય છે અને બીજીમાંથી ત્રીજીમાં અને ત્રીજીમાંથી… તો પ્રેમથી “આઈ લવ યુ ” બોલીને જઈએ અમદાવાદની સિવિલ હોસ્પિટલના કેન્સર વિભાગમાં.
…….
એ દિવસ હતો 16મી નવેમ્બર 1991નો. ગુજરાતી રંગમંચ-ટીવી-ફિલ્મના અભિનેતા-ગાયક-દિગ્દર્શક અને બીજું ઘણું એવા અર્ચન ત્રિવેદીને અહીં દાખલ કરાયો હતો. ના, કોઈ રંગમંચ નહોતો અને નહોતું કોઈ નાટકનું દશ્ય. આ રિયલ જિંદગીની કરૃણ હકીકતનું સાવ જ સાચું દશ્ય હતું.

ર્ચનને એક નહીં ત્રણ ત્રણ કેન્સર થયાં હતાં. કેન્સરનો ત્રિવેણી સંગમ અર્ચનમાં ભેગો થયો હતો. બ્લડનું કેન્સર, ફેફસાંની બાજુમાંનું એક કેન્સર અને અન્ય એક કેન્સર. કેન્સરના નિષ્ણાત ડો…

View original post 1,863 more words

ધીરજની ઢાલ

dipak4

ગુર્જરી ડાઈજેસ્ટ પર આ બળૂકી રચના વાંચવા મળી અને ….

જોમ અને જોશ આવી ગયાં !

સાથે સાથે ‘શૂન્ય’ સાહેબની ગમતીલી રચના પણ યાદ આવી ગઈ.

દુ:ખમાં જીવનની લ્હાણ હતી, કોણ માનશે ?
ધીરજ રતનની ખાણ હતી, કોણ માનશે ?

શૈયા મળે છે શૂળની, ફૂલોના પ્યારમાં !
ભોળા હૃદયને જાણ હતી, કોણ માનશે ?

લૂંટી ગઇ જે ચાર ઘડીના પ્રવાસમાં.
યુગ-યુગની ઓળખાણ હતી, કોણ માનશે?

કારણ ન પૂછ પ્રેમી હૃદય જન્મ-ટીપનું,
નિર્દોષ ખેંચ-તાણ હતી, કોણ માનશે ?

ઈશ્વર સ્વરૂપે જેને જગત ઓળખી રહ્યું,
એ ‘શૂન્ય’ની પીછાણ હતી, કોણ માનશે ?

-શૂન્ય પાલનપુરી

[ સાભારમીતિક્ષા .કોમ ]

અને હવે  –  ગઝલાવલોક્ન

      ‘શૂન્ય’ મારા બહુ માનીતા શાયર છે. એમનો મિજાજ જિંદાદીલ આદમીનો મિજાજ છે –  જીવનના અંતરતમ સુધી લટાર મારી આવેલા ફિલસૂફનો મિજાજ. ખુદ્દારી વાળો જીવ. એમની રચનાઓનું ભાગ્યે જ રસદર્શન કરાવવું પડે. પણ એમની કલ્પના અને નજર એક્સ-રે ને પણ પાછાં  પાડી દે તેવી !

      જીવનની અડાબીડ ગલીઓમાં ગૂંચવાઈ ન હોય, તેવી  વ્યક્તિ ભાગ્યે જ મળે. આપણે જાણી જોઈને શૂળની શૈયા વ્હોરી લેતા હોઈએ છીએ. આપણી જેલ મોટા ભાગે આપણે જ રચેલી હોય છે. બહુ જ જાણીતી અને એક વખતની પ્રિય વ્યક્તિઓ જ આપણને લૂંટી લેતી હોય છે; તલવારના ઘાથી પણ અસહ્ય એવા ‘ઘા’થી એ જ આપણને તહસ-નહસ કરી દેતી હોય છે.

     એવા જીવનમાં જરૂર એક જ હોય છે.

ધીરજની ધીંગી ઢાલ 

પરિચય

સર્જકતા માટે સાધના

“A man cannot directly choose his circumstances, but he can choose his thoughts, and so indirectly, yet surely, shape his circumstances.” — James Allen

Mental creation always precedes physical creation. Before a building is physically constructed, there’s a blueprint.

Your thoughts are the blueprint of the life you are building one day at a time. When you learn to channel your thinking — both consciously and subconsciously — you create the conditions that make the achievement of your goals inevitable.

You are the designer of your destiny. This simple routine will help you crystallize where you want to go, and how you will get there.

      કોઈ પોતાના સંજોગો આગોતરા નક્કી કરી ન શકે. પણ તે પોતાના વિચારોની પસંદગી ખચિત કરી શકે. અને એમ કરતાં કરતાં, આડકતરી પણ સચોટ રીતે સંજોગોને આકાર આપી શકે.

– જેમ્સ એલન

સર્જકતા મ્હોરાવવાની એક સરસ રીત ……. અહીં 

શું તમે તમારી બેગ તૈયાર રાખી છે ?!

     કોઈ પણ જીવ પ્રત્યે આપણે, ક્યારેય પણ ઘૃણા, તિરસ્કાર, અનાદર, ધિક્કાર, ફિટકાર, દ્વેષ, વેરઝેર, ક્રોધ કે નકારાત્મકતાની લાગણીઓ ના રાખીએ. તમામ જીવો પ્રત્યે આપણે આદર, પ્રેમ, હેત, પ્રીતિ, સન્માન કે અહોભાવની લાગણીઓ રાખીએ. આ બધા શુભ ભાવો માટે આપણે કોઈ જ મૂરત જોવાનું હોતું નથી. આ તો એક રોજબરોજની પ્રક્રિયા છે. આપણું જીવન જ આપણે એવી રીતે કંડારવાનું છે કે, ક્યારેય પણ, કોઈ પણ ઘડીએ આપણને હાકલ આવે ત્યારે આપણી સદભાવનાઓની બેગ તૈયાર ભરેલી જ પડી હોય. શું આપણે આવી કોઈ બેગ તૈયાર રાખી છે ખરી ?

આખો લેખ અહીં…..

mb

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો

હાથનાં મોજાં – એક અવલોકન

         આમ તો રોજ વાસણ સાફ કરતી વખતે હું રબરનાં મોજાં હાથ પર ચઢાવતો નથી. એવી બધી નજાકત તો આંગળીઓની કુમાશ માટે જાગરૂક એવી મારી દીકરીની ચીવટ ! પણ તે દીવસે મારે એ ચઢાવ્યા વીના છુટકો જ ન હતો. કામ કરતાં જમણા હાથની એક આંગળી પર નાનકડો ઘા પડ્યો હતો અને એને રીપેર કરવા પટ્ટી લગાડી હતી. મોજાં ન પહેરું તો એ ઉખડી જાય અને ઘા પર પાણી ફરી વળે !

rubber-safety-hand-gloves-250x250

       એટલે તે દીવસે બહુ જ જફા વ્હોરીને, એ લીસાં અને હાથના પહોંચાને ચસોચસ ફીટ થઈ જાય એવાં મોજાં ચઢાવ્યાં. પાણીની પહેલી જ સીકર અને  આંગળીઓને પાણી અડ્યાનો અહેસાસ થયો. એમ લાગ્યું કે, મોજાંમાં લીકેજ (ગળતર) છે. બહુ મુશ્કેલીથી પહેરેલાં એ મોજાં એવી જ મુશ્કેલીથી કાઢ્યાં. પણ હાથ તો સાવ કોરા કટ જ હતા. મોજાં ચઢાવવાની એ પળોજણ  ફરી એક વાર. અને ફરીથી એ જ પાણી અડ્યાનો અનુભવ.

        અને મન વીચારના ઝોલે ચઢી ગયું….

       આમ તો આ સ્પર્શભ્રમ છે – એ તરત સમજાઈ ગયું. હાથની ચામડીને અડીને સજાગ રહેતા ચેતાતંતુઓ માટે આ પહેલો જ અનુભવ હતો. એમણે રબરનાં મોજાંની સપાટી પર ખળખળ વહેતા પાણીના પ્રવાહના સ્પર્શને પારખ્યો હતો. જાણે કે રબરનાં મોજાં છે જ નહીં, તેવો ભ્રમ. રબરની સપાટીને અવગણીને પાણી અડ્યાનો સંદેશ વફાદારીપુર્વક સતત કામગરા અને સજાગ તંતુઓેએ  મગજને પહોંચાડી દીધો હતો.

       પણ એ તો શરીરવીજ્ઞાનની નજરે…

       અવલોકનકારને તો આપણા જ્ઞાનની, આપણા કહેવાતા, હુંશીયાર (!) મગજની મર્યાદાઓનું ભાન થઈ ગયું હતું…..

પ્રથમ પ્રકાશન અહીં…

mb

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો

શહેરી સંસ્કૃતિ – એક હાઈકૂ

ઝાંઝવાં ઝગે
કાળોડિબાંગ રસ્તો
ધગધગતો.

Everything is nothing!

       સિદ્ધાર્થ ગૌતમને જ્યારે બુદ્ધત્વ પ્રાપ્ત થયું ત્યારે સાત દિવસ સુધી તેઓ કશું જ બોલી શક્યા ન હતા. એમના મિત્રો અને ગુરૂએ એમને કહ્યું કે, તમને બોલવા માટે હવે મન ન થાય તે સ્વાભાવિક છે, પણ તપ્ત જગતવાસીઓ માટે કાંઈક બોલો.’

       ત્યારે ગૌતમ બુદ્ધ આમ બોલ્યા હતા.

બધું કાંઈ જ નથી.
બધું અનિત્ય છે.

      વિપશ્યનાની સાધનામાં શરીરના કોશે કોશમાં આનંદ લહરીઓ ફરતી અનુભવી શકાય – આખા શરીરમાં પરપોટા જ પરપોટા ઊભરતા અને શમતા અનુભવી શકાય ત્યારે પણ ‘બુદ્ધ’ જનના ચિત્તમાં આ જ વિચાર ઉજાગર થતો રહે –  અનિત્ય… અનિત્ય…

બુદ્ધ પૂર્ણિમા નિમિત્તે શ્રી. શ્રીરવિશંકરે આપેલ સંદેશ વાંચતાં આ ભાવ ઉજાગર થયો. એ સંદેશ અહીં વાંચો.

આની સાથે બીજી એક વાત – બીજે વાંચેલી યાદ આવી ગઈ.

300px-nisargadatta_maharaj

nd

આ સંદેશ પર ક્લિક કરી તેમના જીવન વિશે જાણો.

ક્ષમાયાચના

      જાણ્યે અજાણ્યે થયેલ સૌ ભુલો માટે ક્ષમાયાચના.

     અન્યની લાગતી ભુલ માટે પણ મારું જ કોઈ કાર્ય જવાબદાર હશે.

      મને એમની લાગતી ભુલો માટે પણ ક્ષમાયાચના.

દાદા ભગવાનના સત્સંગમાંથી મળેલું અમૂલ્ય મોતી .
હળવા ફૂલ જેવા બનાવી દે તેવું જીવન રત્ન 

અને એ જ વાત શ્રી. શ્રી રવિશંકરની વાણીમાં…

sri

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો

પાંચ સૂચન…

#1 Blaming is not going to give you anything positive in return

#2 Before blaming someone, analyze your purpose of blaming

#3 Blame reflects lack of communication

#4 Switch from blame to constructive criticism

#5 If you don’t like somebody, simply move away from them

આપણો પોતીકો બકવાસ

etet

આપણી ફરિયાદો બંધ થઈ જશે !