સૂરસાધના

ગુજરાતી લેખિનીમાં સ્વૈરવિહાર

ઝંઝાવાતી રાત્રે – શૈલેશ પારેખ, Shailesh Parekh, Rabindranath Tagore

મિત્ર, આ ઝંઝાવાતી રાત્રે તું પ્રેમ મિલન માટે નીકળ્યો છું?
આકાશેથી અવાજ આવતો નિરાશ નિઃશ્વાસનો.

આજે રાત્રે મને ઊંઘ નથી આવતી,
વારે વારે બારણું ખોલીને બહાર અંધકારમાં જોઇ રહું છું.

મને કાંઇ જ દેખાતું નથી.
મિત્ર, તારો રસ્તો ક્યાં હશે?

કાળી ડિબાંગ નદીના કિનારેથી,
ગાઢ વનની દૂરની ધારેથી,
ગમગીનીના અટપટા ઊંડાણેથી
તું મારા તરફ આવવાનો રસ્તો કેવી રીતે ખોળી શકીશ
મારા મિત્ર?

–  શૈલેશ પારેખ

નીરાશાની પળોમાંય મહાકવિનો પરમ તત્વમાં અતૂટ વિશ્વાસ અહીં પ્રગટ થાય છે.
કવિને એમ નથી થતું કે તે નથી. તેમને તો શ્રધ્ધા છે કે, તે તો તેના પ્રેમના રસ્તે કો’ક વિદેશમાં વિચરી રહ્યો છે.
કવિને એ ચિંતા જ નથી કે મારો રસ્તો હવે શો?
તેમને તો ખાતરી જ છે કે તે આવશે. અહીં તે કયે રસ્તે આવશે એનો જ વિચાર કવિ વ્યક્ત કરે છે !

———————————-

Art thou abroad on this stormy night on thy journey of love,
My friend?
The sky groans like one in despair.

I have no sleep tonight.
Ever and again I open my door
and look out on the darkness, my friend!

I can see nothing before me.
I wonder where lies my path!

By what dim shore of the ink-black river,
by what far edge of the frowning forest,
through what mazy depth of gloom
art thou threading thy course to come to me,
My friend?

Ravindranath Tahkur

તમારા વિચારો જણાવશો?

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: